Την διαγραφή μεγάλου μέρους του χρέους της Ελλάδας ζητούν με άρθρο τους στουs FINANCIAL TIMES ο επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας των Γερμανών Σοσιαλδημοκρατών, Φρανκ Βάλτερ Στάινμαγιερ και ο πρώην υπουργός Οικονομικών, Πέερ Στάινμπρουκ. Οι πρωτοφανείς οδυνηρές περικοπές στην σύγχρονη οικονομική ιστορία δεν θα βοηθήσουν ούτε την Ελλάδα, ούτε την Ιρλανδία, ούτε την Πορτογαλία να ξεφύγουν από την παγίδα τους χρέους, υποστηρίζουν. Και κατηγορούν την Μέρκελ ότι με την στάση της παρατείνει την κρίση και δημιουργεί αμφιβολίες στις αγορές για το μέλλον της.
Ταυτόχρονα ζητούν από την Γερμανίδα καγκελάριο να προωθήσει στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο μια "ευρωπαϊκή λύση", χάριν του κοινού νομίσματος και της κοινής μοίρας των ευρωπαϊκών χωρών.
Οι Γερμανοί Σοσιαλδημοκράτες μάλιστα προτείνουν και την υλοποίηση ενός σχεδίου το οποίο θα βασισθεί σε τρείς άξονες. Πρώτον, τη διαγραφή σημαντικού μέρους του χρέους της Ελλάδας, της Ιρλανδίας και της Πορτογαλίας. Δεύτερον, την αύξηση των πόρων του Ταμείου Διάσωσης (Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας). Και τρίτον, την περιορισμένη έκδοση ευρωομολόγων μεσοπρόθεσμα, σε συνδυασμό με την προώθηση μεγαλύτερης δημοσιονομικής και πολιτικής ενοποίησης στην Ευρώπη. Ειδικά σε ότι αφορά την διαγραφή των χρεών οι Γερμανοί Σοσιαλδημοκράτες - σε πλήρη αντίθεση με τους Έλληνες Σοσιαλιστές - τονίζουν ότι «Ελλάδα, Ιρλανδία και Πορτογαλία χρειάζεται επειγόντως να απελευθερωθούν από ένα πολύ σημαντικό μέρους των χρεών τους. Οι οδυνηρές περικοπές δαπανών - σε αδιανόητη έκταση για την σύγχρονη οικονομική ιστορία - δεν θα τις βοηθήσει να ξεφύγουν από την παγίδα του χρέους». Και όλα αυτά υποστηρίζουν οι Γερμανοί πρέπει να γίνουν για να αναδιαρθρώσουν το χρέος τους οι χώρες αυτές «προς το συμφέρον όλης της Ευρώπης».
Αξίζει να σημειωθεί ότι ανάλογο αίτημα διαγραφής -έστω μέρους - του χρέους της χώρας ως ίσως θα όφειλε δεν έχει αναπτύξει η ελληνική κυβέρνηση. Όπως επίσης και κανένα από τα ελληνικά πολιτικά κόμματα. Αντίθετα δε με την θέση που προωθούν οι Σοσιαλδημοκράτες της Γερμανίας για λογαριασμό και της Ελλάδος, οι πολιτικές που ακολουθούνται στο εσωτερικό της χώρας στραγγαλίζουν κάθε αναπτυξιακή πρωτοβουλία, προκαλούν οικονομική αιμορραγία για την εξυπηρέτηση των όρων του ΔΝΤ, δυναμιτίζουν στα θεμέλια την κοινωνική συνοχή και βγάζουν στο σφυρί την εθνική κυριαρχία. Προφανώς έτσι εξυπηρετείται η πολιτικοοικονομική ελίτ της χώρας.
Δημοφιλείς αναρτήσεις
-
Ο Σατανάς καλεί τς Λεγεώνες του, 1796-1797, Sir Thomas Lawrence PRA (1769 – 1830). Το 1830 ο πίνακας εκτέθηκε στο Βρετανικό Ίδρυμα με τον στ...
-
« Το σχέδιο για μία Νέα Παγκόσμια Τάξη δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί με κανένα άλλο τρόπο παρά με τις μυστικές εταιρίες, οι οποίες στα... -
1. Ψυχολογικός πόλεμος κ προπαγάνδα «Το πλήθος είναι σαν γυναίκα» (έτοιμη να αποπλανηθεί) διακήρυττε ο ναζιστής ηγέτης του ... -
"ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ. ΟΤΑΝ ΓΙΝΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΗΣ ΠΑΥΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΑΣ"!!! ΤΟ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ... -
Ανοιχτή επιστολή στην Μέρκελ... Του Θανου Τζημερου Εξοχότατη, σας ευχαριστούμε για τις προσπ...
-
Ο πρώτος άνθρωπος που διαμόρφωσε τις τακτικές της υπονόμευσης, ηταν ο Κινέζος στρατηγός κ φιλόσοφος, Σουν Τζου Για την κατάληψη... -
Τα στούντιο του Χόλιγουντ είναι “λερωμένα από το αίμα των αθώων παιδιών”, σύμφωνα με τον Mel Gibson, ο οποίος ισχυρίζεται ότι η κατανάλωση ...
-
Απίστευτος διάλογος στο γερμανικό περιοδικό Stern Η παρακάτω ανοιχτή επιστολή του Walτer Wuellenweber, προς τους Έλληνες πολίτες, με τ...
Δευτέρα 20 Δεκεμβρίου 2010
Κυριακή 19 Δεκεμβρίου 2010
Όταν η Ελλάδα είχε ηγέτες άντρες παλληκάρια.
Όταν η Ελλάδα είχε ηγέτες άντρες παλληκάρια.
Κάποτε, τότε που Ελλάδα είχε Ηγέτες, άντρες παλληκάρια κι όχι φερέφωνα, αρνήθηκε να αποπληρώσει δάνειο που είχε λάβει. Η ιστορία έχει ως εξής: το 1936, η Ελλάδα του Ιωάννη Μεταξά, αρνήθηκε να συνεχίσει την εξυπηρέτηση του δανείου που είχε συνάψει με τη βελγική τράπεζα Societe Commerciale de Belgique.
Η κυβέρνηση του Βελγίου προσέφυγε στο Διεθνές Δικαστήριο του Διεθνούς δικαίου, που είχε ιδρύσει η Κοινωνία των Εθνών, κατηγορώντας την Ελλάδα ότι αθετεί τις διεθνείς της υποχρεώσεις. Η Ελλάδα απάντησε ότι αδυνατεί να εκπληρώσει τις δανειακές της υποχρεώσεις, διότι δεν μπορεί να θέσει σε κίνδυνο την κατάσταση του Λαού και της χώρας!
Στο υπόμνημά της, η Ελληνική κυβέρνηση έλεγε:"Η Κυβέρνηση της Ελλάδος, ανήσυχη για τα ζωτικά συμφέροντα του Ελληνικού λαού και για τη διοίκηση, την οικονομική ζωή, την κατάσταση της υγείας και την εσωτερική και εξωτερική ασφάλεια της χώρας, δεν θα μπορούσε να προβεί σε άλλη επιλογή. Όποια κυβέρνηση κι αν ήταν στην θέση της, θα έκανε το ίδιο" (Yearbook of the International Law Commission, 1980,v.l.,sel.25).
Το επιστέγασμα ήρθε με το υπόμνημα που κατέθεσε στο Διεθνές Δικαστήριο ο νομικός εκπρόσωπος της Ελληνικής κυβέρνησης το 1938, όπου τόνισε τα αυτονόητα: Ενίοτε μπορεί να υπάρξει μια έκτακτη κατάσταση "η οποία κάνει αδύνατο για τις Κυβερνήσεις να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους προς τους δανειστές και προς τον Λαό τους. Οι πόροι της χώρας είναι ανεπαρκείς για να εκπληρώσουν και τις δύο υποχρεώσεις ταυτόχρονα. Είναι αδύνατον να πληρώσει μια Κυβέρνηση το χρέος και την ίδια στιγμή να παρασχεθεί στον λαό η κατάλληλη διοίκηση και οι εγγυημένες συνθήκες για την ηθική, κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη. Πρέπει να επιλέξει ανάμεσα στα δύο. Και φυσικά, το καθήκον του Κράτους να εξασφαλίσει την εύρυθμη λειτουργία των βασικών δημοσίων υπηρεσιών, ΥΠΕΡΤΕΡΕΙ έναντι της πληρωμής των χρεών της. Από κανένα κράτος δεν απαιτείται να εκπληρώσει, μερικά ή ολικά, τις χρηματικές του υποχρεώσεις, αν αυτό ΘΕΤΕΙ ΣΕ ΚΙΝΔΥΝΟ τη λειτουργία των δημοσίων υπηρεσιών του κι έχει σαν αποτέλεσμα την αποδιοργάνωση της διοίκησης της χώρας (σας θυμίζει κάτι;). Στην περίπτωση που η αποπληρωμή των χρεών θέτει σε κίνδυνο την οικονομική ζωή και τη διοίκηση, η Κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να διακόψει ή και να μειώσει την εξυπηρέτηση του χρέους!
Με αυτά τα επιχειρήματα λοιπόν, το Διεθνές δικαστήριο δικαίωσε την Ελλάδα, δημιουργώντας νομικό προηγούμενο, στο οποίο μάλιστα το 2003 στηρίχθηκε η Αργεντινή και ο αείμνηστος πρόεδρος της, Νέστωρ Κίχνερ, ο οποίος επέλεξε να διαγράψει μονομερώς το μεγαλύτερο μέρος του δημοσίου χρέους της χώρα του, αντί να την υποδουλώσει στο ΔΝΤ!
Χωρίς λόγια...
Παρασκευή 17 Δεκεμβρίου 2010
Τετάρτη 15 Δεκεμβρίου 2010
ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΟΥΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ!!!
Απίστευτος διάλογος στο γερμανικό περιοδικό Stern
Η παρακάτω ανοιχτή επιστολή του Walτer Wuellenweber, προς τους Έλληνες πολίτες, με τίτλο «Αγαπητοί μας Έλληνες», δημοσιεύεται σε πρόσφατο τεύχος του γερμανικού εβδομαδιαίου περιοδικού, Stern. Ο υπέρτιτλος του άρθρου αναφέρει:
«Μετά τις τράπεζες, θα πρέπει τώρα οι Γερμανοί να σώσουν και την Ελλάδα. Πρώτα έκαναν αλχημείες οι Έλληνες στο ευρώ και τώρα, αντί να κάνουν οικονομίες, απεργούν».
Αγαπητοί Ελληνες, από το 1981 ανήκουμε στην ίδια οικογένεια. Μόνο που εμείς έχουμε συνεισφέρει, όσο κανείς άλλος στο κοινό ταμείο, δηλαδή γύρω στα 200 δις, ενώ εσείς έχετε, αντίθετα, εισπράξει κατά κεφαλήν, όσα κανείς άλλος, δηλαδή σχεδόν 100 δις. Ουδέποτε λαός βοήθησε μέχρι τώρα με τη θέλησή του, σε τέτοιο βαθμό, και για τόσο μακρύ διάστημα, άλλον λαό. Είσαστε, κυριολεκτικά, οι πιο ακριβοί μας φίλοι.
Το ζήτημα πάντως είναι, ότι τελικά δεν εξαπατάτε μόνο τον εαυτό σας αλλά κι' εμάς. Στην ουσία, ουδέποτε φανήκατε αντάξιοι του ευρώ, μιας και παρά την εισαγωγή του, δεν καταφέρατε μέχρι τώρα να εκπληρώσετε τα κριτήρια σταθερότητας. Στην ΕΕ είσαστε ο λαός που ξοδεύει τα μεγαλύτερα ποσά σε καταναλωτικά αγαθά. Θα θέλαμε, ο πρωθυπουργός σας Γ. Παπανδρέου να προχωρήσει στο πρόγραμμά του, όμως προφανώς αυτό δεν το θέλετε εσείς, αφού συνεχίζετε απτόητοι, ν' απεργείτε. Μη μας λέτε λοιπόν, ότι μόνο οι πολιτικοί ευθύνονται για την καταστροφή.
Εσείς έχετε εφεύρει τη Δημοκρατία κι' ως εκ τούτου θα πρέπει να γνωρίζετε, ότι ο λαός είναι αυτός που κυβερνά κι' επομένως, έχει και την ευθύνη. Κανείς δεν σας αναγκάζει να φοροδιαφεύγετε, να χρηματίζεστε, ν' αντιδράτε σε κάθε συνετή πολιτική και να εκλέγετε διεφθαρμένους πολιτικούς. Σε τελευταία ανάλυση, οι πολιτικοί είναι λαϊκιστές και κάνουν, ότι τους πει ο λαός. Θα μας πείτε, βεβαίως, ότι κι' εμείς οι Γερμανοί δεν είμαστε πολύ καλύτεροι, όπως θέλουν κάποιοι να πιστεύουν. Κι' έχετε δίκιο.
Οι Έλληνες είναι εκείνοι, που μας είχαν δείξει το δρόμο της Δημοκρατίας και της Φιλοσοφίας, καθώς και τις πρώτες γνώσεις Εθνικής Οικονομίας. Τώρα μας δείχνετε και πάλι το δρόμο. Μόνο που αυτή τη φορά, είναι λάθος δρόμος. Κι' από το σημείο που εσείς έχετε τώρα φτάσει, δεν πάει παραπέρα.
Και η απάντηση που δόθηκε από ένα συμπατριώτη μας:
Αγαπητέ μου Walτer Wuellenweber, ονομάζομαι Γεώργιος Π. Ψωμάς. Είμαι δημόσιος λειτουργός κι' όχι υπάλληλος, όπως κατά κόρον τα ΜΜΕ των «συμπατριωτών» σου (μου) και άλλων «συμπατριωτών» σου (μου) αναφέρουν, ως βρισιά και με περίσσεια χλεύη. Ο μισθός μου είναι 1.000. Το μήνα, όχι την ημέρα, όπως ίσως σ' έχουν παρασύρει, να νομίζεις. Ούτε 1.000 λιγότερα από σένα.
Από το 1981 ανήκουμε στην ίδια οικογένεια. Μόνο που σας έχουμε παραχωρήσει με αδιαφανείς όρους κι' έναντι αυτών των 200 δις που λέτε, ότι μας δώσατε, το 40% περίπου των αμυντικών εξοπλισμών μας, το σύνολο σχεδόν των εθνικών τηλεπικοινωνιών μας, την κατασκευή 2 μεγάλων αεροδρομίων καθώς και πολλών χιλιομέτρων εθνικού οδικού δικτύου. Αν ξεχνώ κάτι, ζητώ να με συγχωρέσεις. Σημειώνω, πως είμαστε από τους μεγαλύτερους εισαγωγείς στα καταναλωτικά προϊόντα που παράγουν τα εργοστάσιά σας.
Η αλήθεια είναι, πως δεν ευθύνονται μόνο η πολιτικοί μας γι' αυτή την καταστροφή. Ένα μεγάλο μέρος της ευθύνης έχει και μια εταιρία γερμανικών κυρίως συμφερόντων, η οποία τους λάδωνε, για ν' αναλαμβάνει, όπως λέω παραπάνω, δημόσια έργα (βλ. C4Ι). Πιθανολογώ, πως φταίνε και τα γερμανικά ναυπηγεία, τα οποία μας πούλησαν κάτι υποβρύχια, που γέρνουν. Είμαι σίγουρος, ότι εσύ δεν με πιστεύεις ακόμα, αλλά δείξε λίγο υπομονή και περίμενε, διάβασέ με, κι' αν δεν σε πείσω, τότε διώξε με από την Ευρωζώνη, τον τόπο της Αλήθειας και της Ευημερίας, του Δίκαιου και του Σωστού.
Λοιπόν Walτer, μισός αιώνας και πάνω πέρασε από τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, από τότε που η Γερμανία έπρεπε να ξοφλήσει τις υποχρεώσεις της προς την Ελλάδα.
Οι οφειλές αυτές, που μόνον η Γερμανία αρνείται να ξοφλήσει στην Ελλάδα (η Βουλγαρία και η Ρουμανία, τακτοποίησαν ήδη τις αντίστοιχες υποχρεώσεις τους), συνίστανται:
α) Σε χρέη ύψους 80 εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων, από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
β) Σε χρέη από τη διαφορά του κλήριγκ στο μεσοπόλεμο, ύψους 593.873.000 δολαρίων, που ήταν σε βάρος της Γερμανίας.
γ) Στα αναγκαστικά δάνεια, τα οποία συνήψε το Γ΄ Ράιχ από την Ελλάδα, ύψους 3,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων, στη διάρκεια της κατοχής.
δ) Στις επανορθώσεις, που οφείλει η Γερμανία στην Ελλάδα, για τις κατασχέσεις, αρπαγές και καταστροφές, που της προξένησε το Γ' Ράιχ, την περίοδο της κατοχής, ύψους 7,1 δισεκατομμυρίων δολαρίων, όπως επεδίκασαν οι Σύμμαχοι.
ε) Στις ανυπολόγιστες υποχρεώσεις της Γερμανίας για την αφαίρεση της ζωής 1.125.960 Ελλήνων (38.960 εκτελεσμένων, 12.000 νεκρών από αδέσποτες, 70.000 σκοτωμένων σε μάχες, 105.000 νεκρών στα στρατόπεδα της Γερμανίας, 600.000 νεκρών από πείνα και 300.000 απωλειών από υπογεννητικότητα).
στ) Στην ατίμητη ηθική προσβολή, που προξένησε στον ελληνικό λαό και στις ανθρωπιστικές ιδέες που εκφράζει η ελληνική ιδέα. Αυτό το πρόβλημα δεν είναι οικονομικό, είναι ηθικής τάξης, ύψιστης ηθικής αξίας.
Ξέρω Walτer, σε πειράζουν αυτά που γράφω, αλλά και μένα με πείραξαν, αυτά που έγραψες! Αλλά περισσότερο με πειράζουν, αυτά που σκέφτεσαι και θέλεις να κάνεις για μένα και τους «συμπατριώτες» σου, τους Έλληνες !
Walτer, φίλτατε Walτer, στην Ελλάδα δραστηριοποιούνται 130 γερμανικές επιχειρήσεις, στις οποίες, περιλαμβάνονται σχεδόν όλοι οι γερμανικοί κολοσσοί, οι οποίες πραγματοποιούν ετήσιο τζίρο της τάξης των 6,5 δισ. ευρώ.
Ξέρεις Walτer, σύντομα δε θα μπορώ ν' αγοράζω Γερμανικά προϊόντα, γιατί δεν θάχω λεφτά. Εγώ Walτer μεγάλωσα στα λίγα, θα τ' αντέξω . και μην ανησυχείς για τους νέους στην Ελλάδα, . είμαστε ακόμα πολλοί παλιοί, για να τους βοηθήσουμε, να εξοικειωθούν στη νέα κατάσταση . αλλά εσείς βρε Walτer, . τους ανέργους σας, που θα δημιουργηθούν από την κατάσταση αυτή στην Ελλάδα, πως θα τους αντιμετωπίσετε;
Πες μου σε παρακαλώ . έχω απορία: εμείς οι Έλληνες πρέπει να φύγουμε από την Ευρώπη, την Ευρωζώνη (κι' απ' όπου αλλού θέλετε, εσείς, οι Γερμανοί, οι Σουηδοί, οι Ολλανδοί και λοιποί «συμπατριώτες). Πρέπει να φύγουμε, για να σωθούμε από μια Ένωση, κατ' επίφαση. Από μια ομάδα κερδοσκόπων. Από μια ομάδα, στην οποία είμαστε συμπαίκτες, όσο καταναλώναμε τα προϊόντα των συμπαικτών !
Εγώ φίλτατε Walτer, πιστεύω, ότι οι Έλληνες θα πρέπει να σταματήσουν ν' αγοράζουν Mercedes, BMW, Opel, Ford, Scoda, κλπ. συμμαχικά προϊόντα, γιατί, . δεν μπορούν και δεν πρέπει ! ... Δεν το αξίζουν. Θα πρέπει να σταματήσουν ν' αγοράζουν προϊόντα από το Lidl, το Praktiker και το IKEA. Γιατί δε θα μπορούν πια να τ' αγοράσουν αυτά τα προϊόντα, βρε αδερφέ, τι να κάνουμε !
Φίλτατε Walτer, θα πρέπει να κανονίσουμε και κάποιες άλλες «λεπτομέρειες» . αν μου επιτρέπεις βέβαια, γιατί εσύ είσαι ο «πιστωτής» της ζωής μου. Ξέρεις βρε φίλε Walτer, θέλω να μου επιστρέψεις τον ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ μου, που έκλεψες εσύ (όχι ΕΣΥ βεβαίως, αλλά κάποιοι ΔΙΚΟΙ ΣΟΥ), θέλω τα ΑΘΑΝΑΤΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ ΜΟΥ, που βρίσκονται στα Μουσεία του Βερολίνου, του Μονάχου, του Λονδίνου, του Παρισιού, της Ρώμης! Τα θέλω τώρα, που μπορεί να πεθάνω, . αλλά θέλω να πεθάνω, κοντά στους πατέρες μου !"
ΕΥΓΕ.
====================================
To κείμενο έχει και απάντηση του ίδιου συγγραφέα!
Μετά το γερμανικό κείμενο, ακολουθεί μετάφραση του Stern στα ελληνικά.
Πολλά ευχαριστώ στο Βιβλιοπωλείο "χωρίς όνομα", nonamebk@acci.gr για την αποστολή
Liebe Griechen! Αγαπητοί Έλληνες!
Ein offener Brief von stern-Autor Walter Wüllenweber hat viele Griechen in Rage gebracht. Nun erklärt der Autor, warum der Ärger auch sein Gutes hat - auch auf Griechisch.
Liebe Griechen!
Das geht Euch sicher nicht anders als uns Deutschen: Wenn wir an die Europäische Union denken, dann erscheint vor unserem inneren Auge diese verwirrende Maschinerie in Brüssel, in der bestbezahlte Bürokraten zusammen mit in der Heimat aussortierten Politikern laufend nervige Regeln produzieren. So habe ich das bisher gesehen. Doch plötzlich habe ich ein ganz anderes Bild von Europa und der EU. Das habe ich Euch zu verdanken.
Angefangen hat alles mit einem Brief an Euch Griechen, den ich vor einigen Wochen im stern geschrieben habe. Ich muss zugeben: Da standen heftige Vorwürfe drin. Und Ihr habt geantwortet, dass mein E-Mail-Briefkasten noch immer überläuft. Der Streit, der nun seit Wochen zwischen Deutschen und Griechen tobt, ist wild und voller Emotionen, aber er ist notwendig und vor allem: Es ist ein wirklich fruchtbarer Streit. Und seitdem ist die EU für mich nicht mehr nur ein Paragrafengebirge. Mit dem Streit zwischen Euch Griechen und uns Deutschen hat Europa für mich erst so richtig angefangen.
Ich habe viel von Euch gelernt
Bisher war es doch so: Wenn Griechen und Deutsche etwas miteinander zu besprechen haben, dann treffen sich Bundeskanzlerin Angela Merkel und Ministerpräsident Giorgos Papandreou. Wir Bürger sind dabei nur Zuschauer. Vor dem Fernseher. Jetzt, in dieser Krise, haben wir Bürger endlich begonnen, alleine, ohne unsere Regierungschefs, miteinander zu sprechen. Die deutsch-griechische Debatte ist der Beginn einer echten, europäischen Öffentlichkeit.
Dabei zeigt sich: Streiten ist besser als schweigen. Die endlich ausgesprochenen Vorwürfe bringen uns tatsächlich weiter. Beide.
Natürlich hat die Auseinandersetzung auch weh getan. Wenn wir Euch vorwerfen, korrupt zu sein und den Rest Europas zu betrügen, klar, das macht Euch keine gute Laune. Und wenn anonyme Briefeschreiber mir anbieten, mich zu Gyros zu verarbeiten, oder griechische Zeitungen die Gold-Else auf der Berliner Siegessäule mit Hakenkreuz zeigen, da muss ich schon schlucken. Doch insgesamt habe ich viel von Euch gelernt: Dass deutsche Handelsketten wie Lidl oder Saturn Griechenland erobert haben, und somit deutsche Unternehmen aktiv die von mir kritisierte, griechischen Wirtschaft mitgestalten, davon hatte ich keine Ahnung.
Und ich wusste auch nicht, wie gigantisch die deutsche Waffenindustrie an Euch verdient. Allein 13 Prozent aller deutschen Waffenexporte gehen nach Griechenland. Ihr kauft so viele unserer Panzer und Knarren, weil Ihr Euch von unserem Nato-Verbündeten Türkei bedroht fühlt. Und wer liefert die Waffen an die Türkei? Wieder wir Deutschen. Die deutsche Rüstungsindustrie ist also Profiteur eines Konfliktes, den die große Mehrheit der deutschen Bürger für überflüssig hält. Ich muss zugeben: In dieser Frage habt Ihr Griechen ein gutes Argument auf Eurer Seite.
Natürlich eine Einmischung in Eure Angelegenheiten
In meinem Brief hatte ich das Gefühl der Ohnmacht von uns Deutschen geschildert, weil auch unsere wirtschaftliche Stabilität von den Entscheidungen Eurer Regierung abhängig sind. Einer Regierung, die wir nicht wählen können. Doch die öffentliche Debatte in Deutschland ist in Griechenland nicht ohne Wirkung geblieben. Sie hat Euch Griechen noch mehr dazu gezwungen, Euch den Problemen zu stellen. Ich behaupte: Der Protest von uns Deutschen erleichtert es Eurer Regierung, die notwendigen, harten Sparmaßnahmen durchzuziehen. Es gibt also nicht nur eine neue Öffentlichkeit in Europa. Sie wirkt sogar.
Natürlich müsst Ihr Griechen das als Einmischung in Eure inneren Angelegenheiten empfinden. Denn genau das ist es auch. Die deutsche Öffentlichkeit hat sich in Fragen eingemischt, die in Griechenland entschieden werden müssen. Ist das überhaupt zulässig? Als junger Reporter habe ich aus dem Krieg im ehemaligen Jugoslawien berichtet. Selbst bei schlimmsten Verletzungen der Menschenrechte war es damals völkerrechtlich verboten, sich in die inneren Angelegenheiten eines souveränen Staates einzumischen. In diesem Punkt wurde das Völkerrecht inzwischen geändert. Doch in der Wirtschafts- und Finanzpolitik sind die Staaten weiterhin vollständig souverän.
Griechische Wirtschaftspolitik ist inzwischen auch deutsche
Theoretisch. In der Realität haben sich in der Globalisierung die Wirtschaften der Länder so eng, so untrennbar miteinander verflochten, dass die Entscheidungen der Regierung eines Landes unvermeidliche Folgen für die Wirtschaft und damit das Leben der Menschen in einem anderen Land auslöst. In der EU ist diese Wirkung noch stärker und unmittelbarer. Die Wirtschaftspolitik der Regierung Papandreou ist also immer auch eine Einmischung in die deutsche Wirtschaft, obwohl sie das nicht beabsichtigt.
Und darum ist es absolut verständlich und legitim, dass sich die deutsche Öffentlichkeit und die deutschen Bürger in die politischen Entscheidungen Griechenlands einmischen. Und umgekehrt!
Und genau das ist es, was ich in den letzten Wochen bei unserem Streit gelernt habe: In der EU gibt es keine inneren Angelegenheiten mehr.
Herzliche Grüße
Walter Wüllenweber
Αγαπητοί Έλληνες!
Σίγουρα σας συμβαίνει ό,τι και σε εμάς τους Γερμανούς: Όταν σκεφτόμαστε την Ευρωπαϊκή Ένωση, το μυαλό μας πάει σε αυτόν τον συγκεχυμένο μηχανισμό στις Βρυξέλλες, όπου καλοπληρωμένοι γραφειοκράτες, μαζί με ξεδιαλεγμένους στην πατρίδα τους πολιτικούς, συνεχώς παράγουν εκνευριστικούς κανόνες. Έτσι έβλεπα εγώ τα πράγματα έως τώρα. Ξαφνικά όμως, η άποψή μου για την Ευρώπη και την Ε.Ε. άλλαξε ριζικά. Κι αυτό το οφείλω σε εσάς.
Όλα ξεκίνησαν με μια επιστολή προς εσάς τους Έλληνες, την οποία έγραψα πριν από λίγες εβδομάδες στο περιοδικό Stern. Οφείλω να ομολογήσω: Η επιστολή περιείχε βαριές κατηγορίες. Και μου απαντήσατε, και μάλιστα σε βαθμό που το ηλεκτρονικό μου γραμματοκιβώτιο ακόμη ξεχειλίζει. Η αντιπαράθεση μεταξύ Γερμανών κι Ελλήνων που έχει ξεσπάσει εδώ και εβδομάδες, είναι σφοδρή και συναισθηματικά φορτισμένη, από την άλλη όμως, είναι απαραίτητη και προπάντων πραγματικά γόνιμη. Και από τότε η Ε.Ε. δεν αποτελεί πλέον απλώς έναν λαβύρινθο διατάξεων για μένα. Τώρα, με την αντιπαράθεση ανάμεσα σε εσάς τους Έλληνες κι εμάς τους Γερμανούς, είναι που η Ευρώπη ξεκινά πραγματικά για μένα.
Θα συμφωνήσετε πως έως τώρα τα πράγματα είχαν ως εξής: Όποτε προκύπτει κάποιο θέμα μεταξύ Ελλήνων και Γερμανών, η καγκελάριος Άγκελα Μέρκελ συναντιέται με τον πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου. Εμείς οι πολίτες είμαστε μονάχα θεατές. Μπροστά στην τηλεόραση. Τώρα, σε αυτή την κρίση, εμείς οι πολίτες αρχίσαμε επιτέλους να συνομιλούμε μεταξύ μας, χωρίς τους αρχηγούς των κυβερνήσεων. Η ελληνογερμανική συζήτηση αποτελεί την αρχή μιας πραγματικής, ευρωπαϊκής δημόσιας σφαίρας.
Ενόψει αυτού του γεγονότος, γίνεται εμφανές ότι η αντιπαράθεση είναι προτιμότερη από τη σιωπή. Οι κατηγορίες που επιτέλους εκφέρονται, πραγματικά μας πάνε μπροστά. Και τις δύο πλευρές.
Φυσικά πόνεσε η αντιπαράθεση αυτή. Όταν σας κατηγορούμε ότι είστε διεφθαρμένοι και εξαπατάτε την υπόλοιπη Ευρώπη, βεβαίως αυτό σας χαλάει τη διάθεση. Κι όταν ανώνυμοι επιστολογράφοι μου προτείνουν να με επεξεργαστούν παράγοντας γύρο ή όταν ελληνικές εφημερίδες παριστάνουν το Άγαλμα της Νίκης στην ομώνυμη στήλη με σβάστικα, αυτά με κάνουν να ξεροκαταπίνω. Συνολικά, όμως, με διδάξατε πολλά: Το γεγονός ότι γερμανικές εμπορικές αλυσίδες όπως η Lidl και η Saturn κατέκτησαν την ελληνική αγορά, συμμετέχοντας έτσι ενεργά στη διαμόρφωση της ελληνικής οικονομίας, την οποία κατακρίνω, αυτό το αγνοούσα τελείως.
Όπως επίσης αγνοούσα το ύψος των υπέρογκων κερδών που η Ελλάδα αποφέρει στη γερμανική βιομηχανία όπλων. Το 13 τοις εκατό των συνολικών γερμανικών εξαγωγών όπλων διοχετεύεται αποκλειστικά στην Ελλάδα. Αγοράζετε τόσα άρματα μάχης και τουφέκια, επειδή αντιλαμβάνεστε τη σύμμαχό μας στο ΝΑΤΟ, Τουρκία, ως απειλή. Και ποιος εφοδιάζει την Τουρκία με όπλα; Πάλι εμείς οι Γερμανοί. Η γερμανική αμυντική βιομηχανία λοιπόν, επωφελείται από μια διαμάχη, την οποία η μεγάλη πλειοψηφία των Γερμανών πολιτών θεωρεί περιττή. Οφείλω να ομολογήσω: Όσον αφορά αυτό το θέμα, εσείς οι Έλληνες έχετε ένα ισχυρόεπιχείρημα με το μέρος σας.
Στην επιστολή μου είχα περιγράψει το αίσθημα της αδυναμίας που νιώθουμε εμείς οι Γερμανοί, λόγω του ότι και η δική μας οικονομική σταθερότητα εξαρτάται από τις αποφάσεις που λαμβάνει η δική σας κυβέρνηση. Μια κυβέρνηση, την οποία εμείς δεν έχουμε τη δυνατότητα να εκλέξουμε. Η δημόσια συζήτηση στη Γερμανία δεν έμεινε χωρίς αποτέλεσμα στην Ελλάδα. Άσκησε ακόμη περισσότερη πίεση σε εσάς τους Έλληνες, ώστε να αντιμετωπίσετε τα προβλήματα. Ισχυρίζομαι το εξής: Οι διαμαρτυρίες εκ μέρους εμάς των Γερμανών διευκολύνουν την κυβέρνησή σας να φέρει εις πέρας την εφαρμογή των απαραίτητων, σκληρών οικονομικών μέτρων. Επομένως, δεν υπάρχει μόνο μια νέα δημόσια σφαίρα στην Ευρώπη. Αυτή δρα κιόλας.
Φυσικά εσείς οι Έλληνες αυτό θα το θεωρείτε παρέμβαση στις εσωτερικές σας υποθέσεις. Μα αυτό ακριβώς είναι. Η γερμανική δημοσιότητα επενέβη σε θέματα, τα οποία πρέπει να αποφασιστούν στην Ελλάδα. Αυτό άραγε είναι επιτρεπτό; Ως νέος δημοσιογράφος έκανα ρεπορτάζ για τον πόλεμο στην πρώην Γιουγκοσλαβία. Τότε, ακόμη και σε περιπτώσεις σοβαροτάτων παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η παρέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις ενός κυρίαρχου κράτους απαγορευόταν σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο. Ως προς αυτό το σημείο το Διεθνές Δίκαιο στο μεταξύ έχει τροποποιηθεί. Όσον αφορά την οικονομική και δημοσιονομική πολιτική, όμως, τα κράτη εξακολουθούν να είναι απολύτως κυρίαρχα.
Θεωρητικά. Στην πραγματικότητα με την παγκοσμιοποίηση οι οικονομίες των χωρών έχουν συνδεθεί τόσο στενά, τόσο άρρηκτα, ώστε οι αποφάσεις που λαμβάνει η κυβέρνηση της μιας χώρας να έχουν αναπόφευκτες επιπτώσεις στην οικονομία και συνεπώς και στη ζωή των ανθρώπων σε μια άλλη χώρα. Στην Ε.Ε. οι επιδράσεις αυτές είναι ακόμη πιο ισχυρές και άμεσες. Η οικονομική πολιτική της κυβέρνησης Παπανδρέου, συνεπώς, επεμβαίνει πάντοτε και στη γερμανική οικονομία, παρόλο που δεν το επιδιώκει.
Και γι’ αυτό το λόγο είναι απολύτως κατανοητή και δικαιολογημένη η παρέμβαση της γερμανικής δημοσιότητας και των Γερμανών πολιτών στις πολιτικές αποφάσεις της Ελλάδας. Όπως και το αντίστροφο!
Κι ακριβώς αυτό είναι που έμαθα τις τελευταίες εβδομάδες μέσα από την αντιπαράθεσή μας: Στην Ε.Ε. δεν υπάρχουν πλέον εσωτερικές υποθέσεις.
Με εγκάρδιους χαιρετισμούς,
Walter Wüllenweber
Πηγή: http://www.stern.de/politik/ausland/offener-brief-zur-krise-liebe-griechen-1548498.html
Η παρακάτω ανοιχτή επιστολή του Walτer Wuellenweber, προς τους Έλληνες πολίτες, με τίτλο «Αγαπητοί μας Έλληνες», δημοσιεύεται σε πρόσφατο τεύχος του γερμανικού εβδομαδιαίου περιοδικού, Stern. Ο υπέρτιτλος του άρθρου αναφέρει:
«Μετά τις τράπεζες, θα πρέπει τώρα οι Γερμανοί να σώσουν και την Ελλάδα. Πρώτα έκαναν αλχημείες οι Έλληνες στο ευρώ και τώρα, αντί να κάνουν οικονομίες, απεργούν».
Walter Wuellenweber
Αγαπητοί Ελληνες, από το 1981 ανήκουμε στην ίδια οικογένεια. Μόνο που εμείς έχουμε συνεισφέρει, όσο κανείς άλλος στο κοινό ταμείο, δηλαδή γύρω στα 200 δις, ενώ εσείς έχετε, αντίθετα, εισπράξει κατά κεφαλήν, όσα κανείς άλλος, δηλαδή σχεδόν 100 δις. Ουδέποτε λαός βοήθησε μέχρι τώρα με τη θέλησή του, σε τέτοιο βαθμό, και για τόσο μακρύ διάστημα, άλλον λαό. Είσαστε, κυριολεκτικά, οι πιο ακριβοί μας φίλοι.
Το ζήτημα πάντως είναι, ότι τελικά δεν εξαπατάτε μόνο τον εαυτό σας αλλά κι' εμάς. Στην ουσία, ουδέποτε φανήκατε αντάξιοι του ευρώ, μιας και παρά την εισαγωγή του, δεν καταφέρατε μέχρι τώρα να εκπληρώσετε τα κριτήρια σταθερότητας. Στην ΕΕ είσαστε ο λαός που ξοδεύει τα μεγαλύτερα ποσά σε καταναλωτικά αγαθά. Θα θέλαμε, ο πρωθυπουργός σας Γ. Παπανδρέου να προχωρήσει στο πρόγραμμά του, όμως προφανώς αυτό δεν το θέλετε εσείς, αφού συνεχίζετε απτόητοι, ν' απεργείτε. Μη μας λέτε λοιπόν, ότι μόνο οι πολιτικοί ευθύνονται για την καταστροφή.
Εσείς έχετε εφεύρει τη Δημοκρατία κι' ως εκ τούτου θα πρέπει να γνωρίζετε, ότι ο λαός είναι αυτός που κυβερνά κι' επομένως, έχει και την ευθύνη. Κανείς δεν σας αναγκάζει να φοροδιαφεύγετε, να χρηματίζεστε, ν' αντιδράτε σε κάθε συνετή πολιτική και να εκλέγετε διεφθαρμένους πολιτικούς. Σε τελευταία ανάλυση, οι πολιτικοί είναι λαϊκιστές και κάνουν, ότι τους πει ο λαός. Θα μας πείτε, βεβαίως, ότι κι' εμείς οι Γερμανοί δεν είμαστε πολύ καλύτεροι, όπως θέλουν κάποιοι να πιστεύουν. Κι' έχετε δίκιο.
Οι Έλληνες είναι εκείνοι, που μας είχαν δείξει το δρόμο της Δημοκρατίας και της Φιλοσοφίας, καθώς και τις πρώτες γνώσεις Εθνικής Οικονομίας. Τώρα μας δείχνετε και πάλι το δρόμο. Μόνο που αυτή τη φορά, είναι λάθος δρόμος. Κι' από το σημείο που εσείς έχετε τώρα φτάσει, δεν πάει παραπέρα.
Και η απάντηση που δόθηκε από ένα συμπατριώτη μας:
Αγαπητέ μου Walτer Wuellenweber, ονομάζομαι Γεώργιος Π. Ψωμάς. Είμαι δημόσιος λειτουργός κι' όχι υπάλληλος, όπως κατά κόρον τα ΜΜΕ των «συμπατριωτών» σου (μου) και άλλων «συμπατριωτών» σου (μου) αναφέρουν, ως βρισιά και με περίσσεια χλεύη. Ο μισθός μου είναι 1.000. Το μήνα, όχι την ημέρα, όπως ίσως σ' έχουν παρασύρει, να νομίζεις. Ούτε 1.000 λιγότερα από σένα.
Από το 1981 ανήκουμε στην ίδια οικογένεια. Μόνο που σας έχουμε παραχωρήσει με αδιαφανείς όρους κι' έναντι αυτών των 200 δις που λέτε, ότι μας δώσατε, το 40% περίπου των αμυντικών εξοπλισμών μας, το σύνολο σχεδόν των εθνικών τηλεπικοινωνιών μας, την κατασκευή 2 μεγάλων αεροδρομίων καθώς και πολλών χιλιομέτρων εθνικού οδικού δικτύου. Αν ξεχνώ κάτι, ζητώ να με συγχωρέσεις. Σημειώνω, πως είμαστε από τους μεγαλύτερους εισαγωγείς στα καταναλωτικά προϊόντα που παράγουν τα εργοστάσιά σας.
Η αλήθεια είναι, πως δεν ευθύνονται μόνο η πολιτικοί μας γι' αυτή την καταστροφή. Ένα μεγάλο μέρος της ευθύνης έχει και μια εταιρία γερμανικών κυρίως συμφερόντων, η οποία τους λάδωνε, για ν' αναλαμβάνει, όπως λέω παραπάνω, δημόσια έργα (βλ. C4Ι). Πιθανολογώ, πως φταίνε και τα γερμανικά ναυπηγεία, τα οποία μας πούλησαν κάτι υποβρύχια, που γέρνουν. Είμαι σίγουρος, ότι εσύ δεν με πιστεύεις ακόμα, αλλά δείξε λίγο υπομονή και περίμενε, διάβασέ με, κι' αν δεν σε πείσω, τότε διώξε με από την Ευρωζώνη, τον τόπο της Αλήθειας και της Ευημερίας, του Δίκαιου και του Σωστού.
Λοιπόν Walτer, μισός αιώνας και πάνω πέρασε από τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, από τότε που η Γερμανία έπρεπε να ξοφλήσει τις υποχρεώσεις της προς την Ελλάδα.
Οι οφειλές αυτές, που μόνον η Γερμανία αρνείται να ξοφλήσει στην Ελλάδα (η Βουλγαρία και η Ρουμανία, τακτοποίησαν ήδη τις αντίστοιχες υποχρεώσεις τους), συνίστανται:
α) Σε χρέη ύψους 80 εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων, από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
β) Σε χρέη από τη διαφορά του κλήριγκ στο μεσοπόλεμο, ύψους 593.873.000 δολαρίων, που ήταν σε βάρος της Γερμανίας.
γ) Στα αναγκαστικά δάνεια, τα οποία συνήψε το Γ΄ Ράιχ από την Ελλάδα, ύψους 3,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων, στη διάρκεια της κατοχής.
δ) Στις επανορθώσεις, που οφείλει η Γερμανία στην Ελλάδα, για τις κατασχέσεις, αρπαγές και καταστροφές, που της προξένησε το Γ' Ράιχ, την περίοδο της κατοχής, ύψους 7,1 δισεκατομμυρίων δολαρίων, όπως επεδίκασαν οι Σύμμαχοι.
ε) Στις ανυπολόγιστες υποχρεώσεις της Γερμανίας για την αφαίρεση της ζωής 1.125.960 Ελλήνων (38.960 εκτελεσμένων, 12.000 νεκρών από αδέσποτες, 70.000 σκοτωμένων σε μάχες, 105.000 νεκρών στα στρατόπεδα της Γερμανίας, 600.000 νεκρών από πείνα και 300.000 απωλειών από υπογεννητικότητα).
στ) Στην ατίμητη ηθική προσβολή, που προξένησε στον ελληνικό λαό και στις ανθρωπιστικές ιδέες που εκφράζει η ελληνική ιδέα. Αυτό το πρόβλημα δεν είναι οικονομικό, είναι ηθικής τάξης, ύψιστης ηθικής αξίας.
Ξέρω Walτer, σε πειράζουν αυτά που γράφω, αλλά και μένα με πείραξαν, αυτά που έγραψες! Αλλά περισσότερο με πειράζουν, αυτά που σκέφτεσαι και θέλεις να κάνεις για μένα και τους «συμπατριώτες» σου, τους Έλληνες !
Walτer, φίλτατε Walτer, στην Ελλάδα δραστηριοποιούνται 130 γερμανικές επιχειρήσεις, στις οποίες, περιλαμβάνονται σχεδόν όλοι οι γερμανικοί κολοσσοί, οι οποίες πραγματοποιούν ετήσιο τζίρο της τάξης των 6,5 δισ. ευρώ.
Ξέρεις Walτer, σύντομα δε θα μπορώ ν' αγοράζω Γερμανικά προϊόντα, γιατί δεν θάχω λεφτά. Εγώ Walτer μεγάλωσα στα λίγα, θα τ' αντέξω . και μην ανησυχείς για τους νέους στην Ελλάδα, . είμαστε ακόμα πολλοί παλιοί, για να τους βοηθήσουμε, να εξοικειωθούν στη νέα κατάσταση . αλλά εσείς βρε Walτer, . τους ανέργους σας, που θα δημιουργηθούν από την κατάσταση αυτή στην Ελλάδα, πως θα τους αντιμετωπίσετε;
Πες μου σε παρακαλώ . έχω απορία: εμείς οι Έλληνες πρέπει να φύγουμε από την Ευρώπη, την Ευρωζώνη (κι' απ' όπου αλλού θέλετε, εσείς, οι Γερμανοί, οι Σουηδοί, οι Ολλανδοί και λοιποί «συμπατριώτες). Πρέπει να φύγουμε, για να σωθούμε από μια Ένωση, κατ' επίφαση. Από μια ομάδα κερδοσκόπων. Από μια ομάδα, στην οποία είμαστε συμπαίκτες, όσο καταναλώναμε τα προϊόντα των συμπαικτών !
Εγώ φίλτατε Walτer, πιστεύω, ότι οι Έλληνες θα πρέπει να σταματήσουν ν' αγοράζουν Mercedes, BMW, Opel, Ford, Scoda, κλπ. συμμαχικά προϊόντα, γιατί, . δεν μπορούν και δεν πρέπει ! ... Δεν το αξίζουν. Θα πρέπει να σταματήσουν ν' αγοράζουν προϊόντα από το Lidl, το Praktiker και το IKEA. Γιατί δε θα μπορούν πια να τ' αγοράσουν αυτά τα προϊόντα, βρε αδερφέ, τι να κάνουμε !
Φίλτατε Walτer, θα πρέπει να κανονίσουμε και κάποιες άλλες «λεπτομέρειες» . αν μου επιτρέπεις βέβαια, γιατί εσύ είσαι ο «πιστωτής» της ζωής μου. Ξέρεις βρε φίλε Walτer, θέλω να μου επιστρέψεις τον ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ μου, που έκλεψες εσύ (όχι ΕΣΥ βεβαίως, αλλά κάποιοι ΔΙΚΟΙ ΣΟΥ), θέλω τα ΑΘΑΝΑΤΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ ΜΟΥ, που βρίσκονται στα Μουσεία του Βερολίνου, του Μονάχου, του Λονδίνου, του Παρισιού, της Ρώμης! Τα θέλω τώρα, που μπορεί να πεθάνω, . αλλά θέλω να πεθάνω, κοντά στους πατέρες μου !"
ΕΥΓΕ.
====================================
To κείμενο έχει και απάντηση του ίδιου συγγραφέα!
Μετά το γερμανικό κείμενο, ακολουθεί μετάφραση του Stern στα ελληνικά.
Πολλά ευχαριστώ στο Βιβλιοπωλείο "χωρίς όνομα", nonamebk@acci.gr για την αποστολή
Liebe Griechen! Αγαπητοί Έλληνες!
Ein offener Brief von stern-Autor Walter Wüllenweber hat viele Griechen in Rage gebracht. Nun erklärt der Autor, warum der Ärger auch sein Gutes hat - auch auf Griechisch.
Liebe Griechen!
Das geht Euch sicher nicht anders als uns Deutschen: Wenn wir an die Europäische Union denken, dann erscheint vor unserem inneren Auge diese verwirrende Maschinerie in Brüssel, in der bestbezahlte Bürokraten zusammen mit in der Heimat aussortierten Politikern laufend nervige Regeln produzieren. So habe ich das bisher gesehen. Doch plötzlich habe ich ein ganz anderes Bild von Europa und der EU. Das habe ich Euch zu verdanken.
Angefangen hat alles mit einem Brief an Euch Griechen, den ich vor einigen Wochen im stern geschrieben habe. Ich muss zugeben: Da standen heftige Vorwürfe drin. Und Ihr habt geantwortet, dass mein E-Mail-Briefkasten noch immer überläuft. Der Streit, der nun seit Wochen zwischen Deutschen und Griechen tobt, ist wild und voller Emotionen, aber er ist notwendig und vor allem: Es ist ein wirklich fruchtbarer Streit. Und seitdem ist die EU für mich nicht mehr nur ein Paragrafengebirge. Mit dem Streit zwischen Euch Griechen und uns Deutschen hat Europa für mich erst so richtig angefangen.
Ich habe viel von Euch gelernt
Bisher war es doch so: Wenn Griechen und Deutsche etwas miteinander zu besprechen haben, dann treffen sich Bundeskanzlerin Angela Merkel und Ministerpräsident Giorgos Papandreou. Wir Bürger sind dabei nur Zuschauer. Vor dem Fernseher. Jetzt, in dieser Krise, haben wir Bürger endlich begonnen, alleine, ohne unsere Regierungschefs, miteinander zu sprechen. Die deutsch-griechische Debatte ist der Beginn einer echten, europäischen Öffentlichkeit.
Dabei zeigt sich: Streiten ist besser als schweigen. Die endlich ausgesprochenen Vorwürfe bringen uns tatsächlich weiter. Beide.
Natürlich hat die Auseinandersetzung auch weh getan. Wenn wir Euch vorwerfen, korrupt zu sein und den Rest Europas zu betrügen, klar, das macht Euch keine gute Laune. Und wenn anonyme Briefeschreiber mir anbieten, mich zu Gyros zu verarbeiten, oder griechische Zeitungen die Gold-Else auf der Berliner Siegessäule mit Hakenkreuz zeigen, da muss ich schon schlucken. Doch insgesamt habe ich viel von Euch gelernt: Dass deutsche Handelsketten wie Lidl oder Saturn Griechenland erobert haben, und somit deutsche Unternehmen aktiv die von mir kritisierte, griechischen Wirtschaft mitgestalten, davon hatte ich keine Ahnung.
Und ich wusste auch nicht, wie gigantisch die deutsche Waffenindustrie an Euch verdient. Allein 13 Prozent aller deutschen Waffenexporte gehen nach Griechenland. Ihr kauft so viele unserer Panzer und Knarren, weil Ihr Euch von unserem Nato-Verbündeten Türkei bedroht fühlt. Und wer liefert die Waffen an die Türkei? Wieder wir Deutschen. Die deutsche Rüstungsindustrie ist also Profiteur eines Konfliktes, den die große Mehrheit der deutschen Bürger für überflüssig hält. Ich muss zugeben: In dieser Frage habt Ihr Griechen ein gutes Argument auf Eurer Seite.
Natürlich eine Einmischung in Eure Angelegenheiten
In meinem Brief hatte ich das Gefühl der Ohnmacht von uns Deutschen geschildert, weil auch unsere wirtschaftliche Stabilität von den Entscheidungen Eurer Regierung abhängig sind. Einer Regierung, die wir nicht wählen können. Doch die öffentliche Debatte in Deutschland ist in Griechenland nicht ohne Wirkung geblieben. Sie hat Euch Griechen noch mehr dazu gezwungen, Euch den Problemen zu stellen. Ich behaupte: Der Protest von uns Deutschen erleichtert es Eurer Regierung, die notwendigen, harten Sparmaßnahmen durchzuziehen. Es gibt also nicht nur eine neue Öffentlichkeit in Europa. Sie wirkt sogar.
Natürlich müsst Ihr Griechen das als Einmischung in Eure inneren Angelegenheiten empfinden. Denn genau das ist es auch. Die deutsche Öffentlichkeit hat sich in Fragen eingemischt, die in Griechenland entschieden werden müssen. Ist das überhaupt zulässig? Als junger Reporter habe ich aus dem Krieg im ehemaligen Jugoslawien berichtet. Selbst bei schlimmsten Verletzungen der Menschenrechte war es damals völkerrechtlich verboten, sich in die inneren Angelegenheiten eines souveränen Staates einzumischen. In diesem Punkt wurde das Völkerrecht inzwischen geändert. Doch in der Wirtschafts- und Finanzpolitik sind die Staaten weiterhin vollständig souverän.
Griechische Wirtschaftspolitik ist inzwischen auch deutsche
Theoretisch. In der Realität haben sich in der Globalisierung die Wirtschaften der Länder so eng, so untrennbar miteinander verflochten, dass die Entscheidungen der Regierung eines Landes unvermeidliche Folgen für die Wirtschaft und damit das Leben der Menschen in einem anderen Land auslöst. In der EU ist diese Wirkung noch stärker und unmittelbarer. Die Wirtschaftspolitik der Regierung Papandreou ist also immer auch eine Einmischung in die deutsche Wirtschaft, obwohl sie das nicht beabsichtigt.
Und darum ist es absolut verständlich und legitim, dass sich die deutsche Öffentlichkeit und die deutschen Bürger in die politischen Entscheidungen Griechenlands einmischen. Und umgekehrt!
Und genau das ist es, was ich in den letzten Wochen bei unserem Streit gelernt habe: In der EU gibt es keine inneren Angelegenheiten mehr.
Herzliche Grüße
Walter Wüllenweber
Αγαπητοί Έλληνες!
Σίγουρα σας συμβαίνει ό,τι και σε εμάς τους Γερμανούς: Όταν σκεφτόμαστε την Ευρωπαϊκή Ένωση, το μυαλό μας πάει σε αυτόν τον συγκεχυμένο μηχανισμό στις Βρυξέλλες, όπου καλοπληρωμένοι γραφειοκράτες, μαζί με ξεδιαλεγμένους στην πατρίδα τους πολιτικούς, συνεχώς παράγουν εκνευριστικούς κανόνες. Έτσι έβλεπα εγώ τα πράγματα έως τώρα. Ξαφνικά όμως, η άποψή μου για την Ευρώπη και την Ε.Ε. άλλαξε ριζικά. Κι αυτό το οφείλω σε εσάς.
Όλα ξεκίνησαν με μια επιστολή προς εσάς τους Έλληνες, την οποία έγραψα πριν από λίγες εβδομάδες στο περιοδικό Stern. Οφείλω να ομολογήσω: Η επιστολή περιείχε βαριές κατηγορίες. Και μου απαντήσατε, και μάλιστα σε βαθμό που το ηλεκτρονικό μου γραμματοκιβώτιο ακόμη ξεχειλίζει. Η αντιπαράθεση μεταξύ Γερμανών κι Ελλήνων που έχει ξεσπάσει εδώ και εβδομάδες, είναι σφοδρή και συναισθηματικά φορτισμένη, από την άλλη όμως, είναι απαραίτητη και προπάντων πραγματικά γόνιμη. Και από τότε η Ε.Ε. δεν αποτελεί πλέον απλώς έναν λαβύρινθο διατάξεων για μένα. Τώρα, με την αντιπαράθεση ανάμεσα σε εσάς τους Έλληνες κι εμάς τους Γερμανούς, είναι που η Ευρώπη ξεκινά πραγματικά για μένα.
Θα συμφωνήσετε πως έως τώρα τα πράγματα είχαν ως εξής: Όποτε προκύπτει κάποιο θέμα μεταξύ Ελλήνων και Γερμανών, η καγκελάριος Άγκελα Μέρκελ συναντιέται με τον πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου. Εμείς οι πολίτες είμαστε μονάχα θεατές. Μπροστά στην τηλεόραση. Τώρα, σε αυτή την κρίση, εμείς οι πολίτες αρχίσαμε επιτέλους να συνομιλούμε μεταξύ μας, χωρίς τους αρχηγούς των κυβερνήσεων. Η ελληνογερμανική συζήτηση αποτελεί την αρχή μιας πραγματικής, ευρωπαϊκής δημόσιας σφαίρας.
Ενόψει αυτού του γεγονότος, γίνεται εμφανές ότι η αντιπαράθεση είναι προτιμότερη από τη σιωπή. Οι κατηγορίες που επιτέλους εκφέρονται, πραγματικά μας πάνε μπροστά. Και τις δύο πλευρές.
Φυσικά πόνεσε η αντιπαράθεση αυτή. Όταν σας κατηγορούμε ότι είστε διεφθαρμένοι και εξαπατάτε την υπόλοιπη Ευρώπη, βεβαίως αυτό σας χαλάει τη διάθεση. Κι όταν ανώνυμοι επιστολογράφοι μου προτείνουν να με επεξεργαστούν παράγοντας γύρο ή όταν ελληνικές εφημερίδες παριστάνουν το Άγαλμα της Νίκης στην ομώνυμη στήλη με σβάστικα, αυτά με κάνουν να ξεροκαταπίνω. Συνολικά, όμως, με διδάξατε πολλά: Το γεγονός ότι γερμανικές εμπορικές αλυσίδες όπως η Lidl και η Saturn κατέκτησαν την ελληνική αγορά, συμμετέχοντας έτσι ενεργά στη διαμόρφωση της ελληνικής οικονομίας, την οποία κατακρίνω, αυτό το αγνοούσα τελείως.
Όπως επίσης αγνοούσα το ύψος των υπέρογκων κερδών που η Ελλάδα αποφέρει στη γερμανική βιομηχανία όπλων. Το 13 τοις εκατό των συνολικών γερμανικών εξαγωγών όπλων διοχετεύεται αποκλειστικά στην Ελλάδα. Αγοράζετε τόσα άρματα μάχης και τουφέκια, επειδή αντιλαμβάνεστε τη σύμμαχό μας στο ΝΑΤΟ, Τουρκία, ως απειλή. Και ποιος εφοδιάζει την Τουρκία με όπλα; Πάλι εμείς οι Γερμανοί. Η γερμανική αμυντική βιομηχανία λοιπόν, επωφελείται από μια διαμάχη, την οποία η μεγάλη πλειοψηφία των Γερμανών πολιτών θεωρεί περιττή. Οφείλω να ομολογήσω: Όσον αφορά αυτό το θέμα, εσείς οι Έλληνες έχετε ένα ισχυρόεπιχείρημα με το μέρος σας.
Στην επιστολή μου είχα περιγράψει το αίσθημα της αδυναμίας που νιώθουμε εμείς οι Γερμανοί, λόγω του ότι και η δική μας οικονομική σταθερότητα εξαρτάται από τις αποφάσεις που λαμβάνει η δική σας κυβέρνηση. Μια κυβέρνηση, την οποία εμείς δεν έχουμε τη δυνατότητα να εκλέξουμε. Η δημόσια συζήτηση στη Γερμανία δεν έμεινε χωρίς αποτέλεσμα στην Ελλάδα. Άσκησε ακόμη περισσότερη πίεση σε εσάς τους Έλληνες, ώστε να αντιμετωπίσετε τα προβλήματα. Ισχυρίζομαι το εξής: Οι διαμαρτυρίες εκ μέρους εμάς των Γερμανών διευκολύνουν την κυβέρνησή σας να φέρει εις πέρας την εφαρμογή των απαραίτητων, σκληρών οικονομικών μέτρων. Επομένως, δεν υπάρχει μόνο μια νέα δημόσια σφαίρα στην Ευρώπη. Αυτή δρα κιόλας.
Φυσικά εσείς οι Έλληνες αυτό θα το θεωρείτε παρέμβαση στις εσωτερικές σας υποθέσεις. Μα αυτό ακριβώς είναι. Η γερμανική δημοσιότητα επενέβη σε θέματα, τα οποία πρέπει να αποφασιστούν στην Ελλάδα. Αυτό άραγε είναι επιτρεπτό; Ως νέος δημοσιογράφος έκανα ρεπορτάζ για τον πόλεμο στην πρώην Γιουγκοσλαβία. Τότε, ακόμη και σε περιπτώσεις σοβαροτάτων παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η παρέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις ενός κυρίαρχου κράτους απαγορευόταν σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο. Ως προς αυτό το σημείο το Διεθνές Δίκαιο στο μεταξύ έχει τροποποιηθεί. Όσον αφορά την οικονομική και δημοσιονομική πολιτική, όμως, τα κράτη εξακολουθούν να είναι απολύτως κυρίαρχα.
Θεωρητικά. Στην πραγματικότητα με την παγκοσμιοποίηση οι οικονομίες των χωρών έχουν συνδεθεί τόσο στενά, τόσο άρρηκτα, ώστε οι αποφάσεις που λαμβάνει η κυβέρνηση της μιας χώρας να έχουν αναπόφευκτες επιπτώσεις στην οικονομία και συνεπώς και στη ζωή των ανθρώπων σε μια άλλη χώρα. Στην Ε.Ε. οι επιδράσεις αυτές είναι ακόμη πιο ισχυρές και άμεσες. Η οικονομική πολιτική της κυβέρνησης Παπανδρέου, συνεπώς, επεμβαίνει πάντοτε και στη γερμανική οικονομία, παρόλο που δεν το επιδιώκει.
Και γι’ αυτό το λόγο είναι απολύτως κατανοητή και δικαιολογημένη η παρέμβαση της γερμανικής δημοσιότητας και των Γερμανών πολιτών στις πολιτικές αποφάσεις της Ελλάδας. Όπως και το αντίστροφο!
Κι ακριβώς αυτό είναι που έμαθα τις τελευταίες εβδομάδες μέσα από την αντιπαράθεσή μας: Στην Ε.Ε. δεν υπάρχουν πλέον εσωτερικές υποθέσεις.
Με εγκάρδιους χαιρετισμούς,
Walter Wüllenweber
Πηγή: http://www.stern.de/politik/ausland/offener-brief-zur-krise-liebe-griechen-1548498.html
Stern
Τρίτη 7 Δεκεμβρίου 2010
Παρασκευή 3 Δεκεμβρίου 2010
Κλειδωσαν οι περικοπές μισθών
Εως 12% θα δουν τον μισθό τους μειωμένο οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα, στην περίπτωση που θα υπερισχύσουν οι επιχειρησιακές έναντι των κλαδικών συμβάσεων. Στη φωτογραφία από πρόσφατη διαδήλωση ΓΣΕΕ-Α∆Ε∆Υ για εργασιακά θέματα
Kλειδωσαν από το υπουργείο Εργασίας οι 6 αλλαγές στο καυτό θέμα της υπερίσχυσης - υπό προϋποθέσεις - των επιχειρησιακών συμβάσεων έναντι των κλαδικών στον ιδιωτικό τομέα - και αρχίζει το «παζάρι» με την τρόικα, ώστε το σχετικό νομοσχέδιο να τεθεί προς έγκριση απο το Υπουργικό Συμβούλιο την επόμενη Πέμπτη. Την ιδια ώρα, στις τράπεζες ανοίγει ο χορός των απεργιών, ενώ το θέμα των συμβάσεων εξελίχθηκε σε...
εμφύλιο, με τη ΓΣΕΕ να εξαπολύει επίθεση στους εργοδοτικούς φορείς, διαψεύδοντας ότι υπήρξαν σημεία σύγκλισης στο φλέγον θέμα των επιχειρησιακών συμβάσεων κατά τη διάρκεια της συνάντησης που έγινε προχθές στα γραφεία του ΣΕΒ (ρεπορτάζ σε διπλανή στήλη).
Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, η υπουργός Εργασίας κ. Λούκα Κατσέλη –ανεξάρτητα από τα αποτελέσματα των άτυπων διαβουλεύσεων μεταξύ των κοινωνικών εταίρων – έχει έτοιμο το σχέδιο νόμου που θα τεθεί υπόψη της τρόικας τις επόμενες ημέρες, η οποία θα έχει και τον τελικό λόγο. Είναι οριστικό ότι το νομοσχέδιο θα κατατεθεί και θα ψηφιστεί εντός του ∆εκεμβρίου. Το πλαίσιο στο οποίο θα κινηθεί η νομοθετική πρωτοβουλία της υπουργού Εργασίας κινείται στα παρακάτω 6 σημεία:
1. Απόκλιση έως 12%
Σε περιπτώσεις υπερίσχυσης των επιχειρησιακών έναντι των κλαδικών συμβάσεων, η απόκλιση των αποδοχών των εργαζομένων – ανά επιχείρηση – θα είναι έως 12%. Το νούμερο αυτό είναι οριστικό και θα περιλαμβάνεται στην πρόταση του υπ. Εργασίας προς την τρόικα.
2. Εως δύό χρόνια
Η ισχύς των επιχειρησιακών συμβάσεων ειδικών συνθηκών να διαρκούν έως 2 χρόνια (12+12 μήνες).
3. «Οχι» όμαδικές απόλύσεις
Θα υπάρξει – στο σχέδιο νόμου – ειδική ρήτρα για την αποφυγή ομαδικών απολύσεων. Μάλιστα, όταν γίνεται κάποια απόλυση, θα καταβάλλεται αποζημίωση με βάση το μισθό που ίσχυε πριν από τη μείωση των αποδοχών. Πάντως, η πλευρά των εργαζομένων ζητεί να υπάρχει γενική απαγόρευση των απολύσεων στις επιχειρήσεις για όσο χρονικό διάστημα εφαρμόζονται οι επιχειρησιακές συμβάσεις ειδικών συνθηκών, πλην ειδικών περιπτώσεων (υπαιτιότητα υπαλλήλου).
4. Στις επιθεωρήσεις εργασίας
Οι συμφωνίες για τις μειώσεις των μισθών θα κοινοποιούνται στις επιθεωρήσεις εργασίας. Τονίζεται ότι για το θέμα αυτό η ΓΣΕΕ ζητεί να τίθενται υπό την έγκριση του Συμβουλίου Κοινωνικού Ελέγχου του ΣΕΠΕ (Επιθεώρηση Εργασίας) τα στοιχεία που θα αποδεικνύουν την οικονομική δυσχέρεια της επιχείρησης και θα δικαιολογούν τις μειώσεις των μισθών.
5. Επέκταση και στα μη μέλη
Θα υπάρξει κοινή επιστολή εργοδοτών - ΓΣΕΕ προς τον πρωθυπουργό και την τρόικα, ώστε να διατηρηθεί η επέκταση, με απόφαση του υπουργού Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, των συλλογικών συμβάσεων εργασίας που υπογράφουν φορείς οι οποίοι εκπροσωπούν το 51% κάθε κλάδου και στα μη μέλη των οργανώσεων (εργοδοτών και εργαζομένων).
Πάντως, θα προβλέπεται ότι δεν θα επεκτείνονται οι κλαδικές συμβάσεις στις επιχειρήσεις που εφαρμόζουν επιχειρησιακές συμβάσεις ή ομαδικές συμφωνίες ειδικών συνθηκών.
6. Και στις μικρές επιχειρήσεις
Συμφωνίες για αποκλίσεις - μειώσεις μισθών θα μπορούν να υπογράφονται και στις μικρές επιχειρήσεις κάτω των 20 ατόμων, όπου δεν υπάρχει σωματείο. Εδώ θα πρέπει να τονιστεί ότι στο μόνο σίγουρο σημείο που συμφωνούν – ανοιχτά – οι κοινωνικοί εταίροι είναι να μην εφαρμοστεί η πρόβλεψη του Μνημονίου για άρση της δυνατότητας του υπουργού Εργασίας να επεκτείνει τις συμβάσεις και σε επιχειρήσεις που τα μέλη της δεν εκπροσωπούνται στις διαπραγματεύσεις.
Πόλεμος μετά την άτυπη 6ωρη συνάντηση
ΠΟΛΕΜΟΣ ΞΕΣΠΑΣΕ μεταξύ εργοδοτών και ΓΣΕΕ μετά τα δημοσιεύματα για συμφωνία μεταξύ τους. Η ΓΣΕΕ επισημαίνει ότι δεν συμφώνησε και δεν θα συμφωνήσει σε ανατροπές του θεσμού των ΣΣΕ, ούτε και θα συνομολογήσει περικοπές μισθών στον ιδιωτικό τομέα. «Πρόκειται για μεθοδευμένη αθλιότητα που εξυπηρετεί τα συμφέροντα των εργοδοτικών κύκλων», δήλωσε ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ Γ. Παναγόπουλος. «∆εν πρόκειται να υπογράψουμε τέτοια συμφωνία».
«Ο πεινασμένος καρβέλια ονειρεύεται», δήλωσε χαρακτηριστικά στον ραδιοφωνικό σταθμό Βήμα FM ο κ. Παναγόπουλος. Από την πλευρά του ο Γενικός Γραμματέας της ΓΣΕΕ, Ευ. Μπουζούλας, δηλώνει κατηγορηματικά: «Ουδέποτε συναντήθηκα με κοινωνικούς φορείς για το ως άνω θέμα».
Ο κ. ∆ασκαλόπουλος ανέφερε από την πλευρά του ότι στη χθεσινή συνάντηση με τους κοινωνικούς εταίρους, που έγινε στα γραφεία του ΣΕΒ, ήταν παρούσα και η διοίκηση της ΓΣΕΕ, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι με τη ΓΣΕΕ διαπραγματευόταν ο ίδιος χθες επί έξι ώρες.
Σχετικά άρθρα:
Αλήθειες και διαψεύσεις για τη συμφωνία εργοδοτών - ΓΣΕΕ
Kλειδωσαν από το υπουργείο Εργασίας οι 6 αλλαγές στο καυτό θέμα της υπερίσχυσης - υπό προϋποθέσεις - των επιχειρησιακών συμβάσεων έναντι των κλαδικών στον ιδιωτικό τομέα - και αρχίζει το «παζάρι» με την τρόικα, ώστε το σχετικό νομοσχέδιο να τεθεί προς έγκριση απο το Υπουργικό Συμβούλιο την επόμενη Πέμπτη. Την ιδια ώρα, στις τράπεζες ανοίγει ο χορός των απεργιών, ενώ το θέμα των συμβάσεων εξελίχθηκε σε...
εμφύλιο, με τη ΓΣΕΕ να εξαπολύει επίθεση στους εργοδοτικούς φορείς, διαψεύδοντας ότι υπήρξαν σημεία σύγκλισης στο φλέγον θέμα των επιχειρησιακών συμβάσεων κατά τη διάρκεια της συνάντησης που έγινε προχθές στα γραφεία του ΣΕΒ (ρεπορτάζ σε διπλανή στήλη).
Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, η υπουργός Εργασίας κ. Λούκα Κατσέλη –ανεξάρτητα από τα αποτελέσματα των άτυπων διαβουλεύσεων μεταξύ των κοινωνικών εταίρων – έχει έτοιμο το σχέδιο νόμου που θα τεθεί υπόψη της τρόικας τις επόμενες ημέρες, η οποία θα έχει και τον τελικό λόγο. Είναι οριστικό ότι το νομοσχέδιο θα κατατεθεί και θα ψηφιστεί εντός του ∆εκεμβρίου. Το πλαίσιο στο οποίο θα κινηθεί η νομοθετική πρωτοβουλία της υπουργού Εργασίας κινείται στα παρακάτω 6 σημεία:
1. Απόκλιση έως 12%
Σε περιπτώσεις υπερίσχυσης των επιχειρησιακών έναντι των κλαδικών συμβάσεων, η απόκλιση των αποδοχών των εργαζομένων – ανά επιχείρηση – θα είναι έως 12%. Το νούμερο αυτό είναι οριστικό και θα περιλαμβάνεται στην πρόταση του υπ. Εργασίας προς την τρόικα.
2. Εως δύό χρόνια
Η ισχύς των επιχειρησιακών συμβάσεων ειδικών συνθηκών να διαρκούν έως 2 χρόνια (12+12 μήνες).
3. «Οχι» όμαδικές απόλύσεις
Θα υπάρξει – στο σχέδιο νόμου – ειδική ρήτρα για την αποφυγή ομαδικών απολύσεων. Μάλιστα, όταν γίνεται κάποια απόλυση, θα καταβάλλεται αποζημίωση με βάση το μισθό που ίσχυε πριν από τη μείωση των αποδοχών. Πάντως, η πλευρά των εργαζομένων ζητεί να υπάρχει γενική απαγόρευση των απολύσεων στις επιχειρήσεις για όσο χρονικό διάστημα εφαρμόζονται οι επιχειρησιακές συμβάσεις ειδικών συνθηκών, πλην ειδικών περιπτώσεων (υπαιτιότητα υπαλλήλου).
4. Στις επιθεωρήσεις εργασίας
Οι συμφωνίες για τις μειώσεις των μισθών θα κοινοποιούνται στις επιθεωρήσεις εργασίας. Τονίζεται ότι για το θέμα αυτό η ΓΣΕΕ ζητεί να τίθενται υπό την έγκριση του Συμβουλίου Κοινωνικού Ελέγχου του ΣΕΠΕ (Επιθεώρηση Εργασίας) τα στοιχεία που θα αποδεικνύουν την οικονομική δυσχέρεια της επιχείρησης και θα δικαιολογούν τις μειώσεις των μισθών.
5. Επέκταση και στα μη μέλη
Θα υπάρξει κοινή επιστολή εργοδοτών - ΓΣΕΕ προς τον πρωθυπουργό και την τρόικα, ώστε να διατηρηθεί η επέκταση, με απόφαση του υπουργού Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, των συλλογικών συμβάσεων εργασίας που υπογράφουν φορείς οι οποίοι εκπροσωπούν το 51% κάθε κλάδου και στα μη μέλη των οργανώσεων (εργοδοτών και εργαζομένων).
Πάντως, θα προβλέπεται ότι δεν θα επεκτείνονται οι κλαδικές συμβάσεις στις επιχειρήσεις που εφαρμόζουν επιχειρησιακές συμβάσεις ή ομαδικές συμφωνίες ειδικών συνθηκών.
6. Και στις μικρές επιχειρήσεις
Συμφωνίες για αποκλίσεις - μειώσεις μισθών θα μπορούν να υπογράφονται και στις μικρές επιχειρήσεις κάτω των 20 ατόμων, όπου δεν υπάρχει σωματείο. Εδώ θα πρέπει να τονιστεί ότι στο μόνο σίγουρο σημείο που συμφωνούν – ανοιχτά – οι κοινωνικοί εταίροι είναι να μην εφαρμοστεί η πρόβλεψη του Μνημονίου για άρση της δυνατότητας του υπουργού Εργασίας να επεκτείνει τις συμβάσεις και σε επιχειρήσεις που τα μέλη της δεν εκπροσωπούνται στις διαπραγματεύσεις.
Πόλεμος μετά την άτυπη 6ωρη συνάντηση
ΠΟΛΕΜΟΣ ΞΕΣΠΑΣΕ μεταξύ εργοδοτών και ΓΣΕΕ μετά τα δημοσιεύματα για συμφωνία μεταξύ τους. Η ΓΣΕΕ επισημαίνει ότι δεν συμφώνησε και δεν θα συμφωνήσει σε ανατροπές του θεσμού των ΣΣΕ, ούτε και θα συνομολογήσει περικοπές μισθών στον ιδιωτικό τομέα. «Πρόκειται για μεθοδευμένη αθλιότητα που εξυπηρετεί τα συμφέροντα των εργοδοτικών κύκλων», δήλωσε ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ Γ. Παναγόπουλος. «∆εν πρόκειται να υπογράψουμε τέτοια συμφωνία».
«Ο πεινασμένος καρβέλια ονειρεύεται», δήλωσε χαρακτηριστικά στον ραδιοφωνικό σταθμό Βήμα FM ο κ. Παναγόπουλος. Από την πλευρά του ο Γενικός Γραμματέας της ΓΣΕΕ, Ευ. Μπουζούλας, δηλώνει κατηγορηματικά: «Ουδέποτε συναντήθηκα με κοινωνικούς φορείς για το ως άνω θέμα».
Ο κ. ∆ασκαλόπουλος ανέφερε από την πλευρά του ότι στη χθεσινή συνάντηση με τους κοινωνικούς εταίρους, που έγινε στα γραφεία του ΣΕΒ, ήταν παρούσα και η διοίκηση της ΓΣΕΕ, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι με τη ΓΣΕΕ διαπραγματευόταν ο ίδιος χθες επί έξι ώρες.
Σχετικά άρθρα:
Αλήθειες και διαψεύσεις για τη συμφωνία εργοδοτών - ΓΣΕΕ
Τετάρτη 1 Δεκεμβρίου 2010
Μας ξεπούλησαν οι σύμμαχοι
Για «ξεπούλημα από τους Ευρωπαίους συμμάχους και επιτόκια τιμωρίας» μιλά η ιρλανδική αντιπολίτευση και τα συνδικάτα, μια ημέρα μετά τη συμφωνία της κυβέρνησης Κόουεν με την Ε.Ε. και το ΔΝΤ.
Στο μπλουζάκι, λογοπαίγνιο με το ΔΝΤ και τη σεξουαλική πράξη. Με ιρλανδική προφορά μάλιστα Η Ιρλανδία θα χρηματοδοτηθεί με 85 δισ. δολάρια, ενώ το επιτόκιο αποπληρωμής του δανείου αυτού ορίστηκε στο 5,8%, υψηλότερο δηλαδή από το 5% που πληρώνει η Ελλάδα. «Το επιτόκιο θα έπρεπε να είναι επιτόκιο του ΔΝΤ. Γιατί μας επιβάλλουν επιτόκιο τιμωρίας; Αυτό είναι ξεπούλημα, όχι διάσωση. Μας ξεπούλησαν οι σύμμαχοί μας στην Ευρώπη», δήλωσε χθες ο Λίο Βαραντκάρ, εκπρόσωπος του μεγαλύτερου κόμματος της αντιπολίτευσης Φάιν Γκέιλ.
Από την πλευρά του ο εκπρόσωπος του Εργατικού Κόμματος σε οικονομικά θέματα Τζόαν Μπάρτον μίλησε για μια κακή συμφωνία και τόνισε ότι η κυβέρνηση απογοήτευσε τον ιρλανδικό λαό.
Στο ίδιο μήκος κύματος, ο γενικός γραμματέας του Ιρλανδικού Κογκρέσου Εργατικών Συνδικάτων (ICTU) Ντέιβιντ Μπεγκ δήλωσε και αυτός ότι το επιτόκιο που καλείται να πληρώσει η χώρα του για το δάνειο είναι επιτόκιο τιμωρίας και διεμήνυσε ότι τα συνδικάτα θα αντιταχθούν στη μείωση του ελάχιστου ωρομισθίου από 8,65 ευρώ σε 7,65 ευρώ.
Ο πρόεδρος του ITCU Τζακ Ο' Κόνορ τόνισε ότι η συμφωνία προστατεύει αυτούς που έχουν πολλά τραπεζικά ομόλογα, ενώ οι πιο χαμηλόμισθοι και πιο ευάλωτοι Ιρλανδοί, που εξαρτώνται από την πρόνοια του κράτους, θα σταυρωθούν.
Τις αιτιάσεις της ιρλανδικής αντιπολίτευσης απέρριψε ο Ατζάι Τσόπρα, επικεφαλής της αποστολής του ΔΝΤ στην Ιρλανδία, υποστηρίζοντας ότι οι όροι του δανείου είναι καλύτεροι από αυτούς που η Ιρλανδία θα μπορούσε να βρει στην αγορά.
Η αγορά πάντως ικανοποιήθηκε κάπως από την προχθεσινή συμφωνία και ειδικά με την άμεση εισροή 10 δισ. ευρώ στις προβληματικές τράπεζες και έστειλε στα ύψη τις μετοχές των ιρλανδικών τραπεζών. Στα μέσα της χθεσινής συνεδρίασης στην αγορά του Δουβλίνου, ο τίτλος της μεγαλύτερης τράπεζας της Ιρλανδίας Bank of Ireland σημείωνε άνοδο 19%, ενώ ο αντίστοιχος της δεύτερης Allied Irish Banks κατά 6%.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
