Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Τρίτη, 14 Νοεμβρίου 2017

Οι 7 λόγοι του Κυρίου Ιησού Χριστού πάνω στο Σταυρό




Πάνω από το Σταυρό ο Κύριος Ιησούς Χριστός έκανε την πιο μεγαλειώδη διδασκαλία. Τα λόγια του Χριστού πάνω στο Σταυρό ήταν λόγια γεμάτα αγάπη.


«Πάτερ ἄφες αὐτοῖς· οὐ γάρ οἴδασι τί ποιοῦσι»


Ο Χριστός προσεύχεται πάνω από το Σταυρό Του για τους σταυρωτές Του και παρακαλεί τον Ουράνιο Πατέρα Του: «Πατέρα μου, συγχώρεσέ τους, γιατί δεν ξέρουν τι κάνουν». Μέσα στον αβάσταχτο πόνο, που Του προκαλούσε το φρικτό μαρτύριο, ο Κύριός μας Ιησούς, ο Θεός της αγάπης, συγχωρεί τους σταυρωτές Του, προσεύχεται γι’ αυτούς και τους δικαιολογεί. Πόσο μεγάλη και πλατιά είναι η θεϊκή καρδιά και η αγάπη Του! Μας άφησε ένα σπουδαίο μήνυμα: Να συγχωρούμε με την καρδιά μας αυτούς που μας έφταιξαν. Να έχουμε κι εμείς πλατιά καρδιά για τους συνανθρώπους μας.


«Ἀμήν λέγω σοί· σήμερον μετ’ ἐμοῦ ἔσῃ ἐν τῷ παραδείσῳ»


Ο Χριστός μιλά στο ληστή, που βρίσκεται σταυρωμένος δίπλα Του: «Σε διαβεβαιώνω με όλη την αλήθεια· σου λέω ότι σήμερα θα είσαι μαζί μου στον παράδεισο». Γιατί μίλησε έτσι ο Χριστός σε έναν κακούργο; 

Διότι ο ληστής είδε τη θεϊκή γαλήνη στη μορφή του Χριστού και πίστεψε ότι Αυτός είναι ο Θεός και Τον παρακάλεσε: «Κύριε, θυμήσου κι εμένα τον ληστή στην ουράνια βασιλεία σου». Και ο Χριστός, που κατάλαβε ότι ο ληστής μετάνιωσε ειλικρινά για τα λάθη του, τον συγχώρεσε και τον διαβεβαίωσε ότι θα τον πάρει μαζί Του στον Παράδεισο. 

Έτσι ο ληστής έγινε ο πρώτος πολίτης του Παραδείσου. Αυτό φανερώνει ότι ο Χριστός δέχεται κοντά Του όσους τον πλησιάζουν με ειλικρίνεια και μετανοούν για τις αμαρτίες τους.


«Γύναι, ἴδε ὁ υἱός σου… ἰδού ἡ μήτηρ σου»


Ο Χριστός είναι καρφωμένος στο Σταυρό, ματωμένος, μέσα σε φρικτούς πόνους. Κάτω από το Σταυρό Του βρίσκονται γεμάτοι πόνο και θλίψη η Παναγία Μητέρα Του και ο μαθητής Του ο Ιωάννης. Ο Χριστός τους βλέπει. Ξεχνά το δικό Του μαρτύριο και θέλει να τους παρηγορήσει, να τους προστατέψει. 

Και λέει στη Μητέρα Του δείχνοντας τον Ιωάννη: «Γυναίκα, να ποιος θα είναι ο γιος σου από δω και πέρα». Ύστερα γυρίζει προς τον Ιωάννη τον αγαπημένο Του μαθητή και Του λέει: «Να η μητέρα σου». Με τα λόγια Του και το θεϊκό Του παράδειγμα ο Χριστός μας ανοίγει τον όμορφο δρόμο της αγάπης και του σεβασμού προς τους γονείς και τους συγγενείς. 

Κι ακόμα το δρόμο της αυταπάρνησης, που σημαίνει να ξεχνάς το δικό σου πόνο, για να παρηγορείς τις πονεμένες ψυχές των άλλων.


«Διψῶ»


Το Θεϊκό και Τίμιο Αίμα του Χριστού έτρεχε πάνω στο Σταυρό. Ο πυρετός Του ανέβαινε. Τα σπλάχνα Του καίγονταν από τον αφόρητο πόνο. 

Και τότε ο Χριστός πρόφερε μια μικρή λέξη με μεγάλο νόημα: «Διψώ». Τότε οι άγριοι στρατιώτες βούτηξαν ένα σφουγγάρι σε ξύδι και χολή και το έφεραν στα χείλη Του. 

Όμως ο Χριστός δεν ήπιε. Γιατί; Πάνω στο Σταυρό διψούσε βέβαια αφόρητα, αλλά συγχρόνως είχε και μια αλλιώτικη δίψα. Διψούσε, όχι τόσο για νερό, όσο για τη σωτηρία των ανθρώπων. 

Ο Χριστός διψά, δηλαδή επιθυμεί πολύ έντονα, να επικρατήσει σε όλη τη γη και σε καθεμιά ψυχή ξεχωριστά η ειρήνη Του, η αγάπη Του και το Ευαγγγέλιό Του.




«Θεέ μου, Θεέ μου, ἱνατί μέ ἐγκατέλιπες;»


Ο Χριστός επάνω στο Σταυρό σήκωσε όλες τις αμαρτίες όλων των ανθρώπων, όλων των αιώνων για να τις σβήσει. Και ήταν τόσες πολλές οι κακίες που σήκωσε, ώστε φάνηκε σαν ο πιο αμαρτωλός άνθρωπος του κόσμου. 

Έτσι ο Ουράνιος Πατέρας Του πήρε για μια στιγμή το βλέμμα Του πάνω από τον Υιό Του. Αυτή η στιγμιαία αποστροφή του Θεού Πατέρα κάνει τον Χριστό να φωνάζει γεμάτος πόνο: «Θεέ μου, Θεέ μου, γιατί με εγκατέλειψες;». 

Για χάρη μας ο Χριστός στερήθηκε, στην πιο οδυνηρή ώρα της επίγειας ζωής Του, ακόμη και την παρουσία του Ουρανίου Πατέρα Του. Πόσο φοβερό πράγμα είναι η αμαρτία μας και πόσο μεγάλη η αγάπη του Χριστού μας!



«Τετέλεσται»


«Όλα έχουν πια τελειώσει». Το φρικτό Του μαρτύριο παίρνει τέλος. Το έργο Του πάνω στη γη, που ξεκίνησε όταν γεννήθηκε στη φάτνη της Βηθλεέμ, έφτασε στο τέλος του. Ό,τι είχε να διδάξει και να πει στους ανθρώπους, το είπε. 

Είναι ο Νικητής. Θυσιάστηκε για τα πλάσματά Του. Μας άνοιξε το δρόμο της ευτυχίας και της χαράς, το δρόμο για τον Παράδεισο. 

Από δω και μπρος, για όποιον αγαπήσει και ακολουθήσει το Χριστό, αρχίζει μια νέα ζωή. Από δω και πέρα αρχίζει η Ανάσταση!



«Πάτερ, εἰς χεῖρας σου παρατίθεμαι τό πνεῦμα μου»


Ο τελευταίος λόγος του Χριστού, λίγο πριν εκπνεύσει πάνω στο σταυρό. Μιλά στο Θεό Πατέρα Του: «Πατέρα μου, γεμάτος ελπίδα και εμπιστοσύνη στα χέρια Σου παραδίδω την λογική και αθάνατη ψυχή μου». Δεν ήρθε κανένας άγγελος να πάρει την ψυχή του Χριστού. Μόνος Του, με την ελεύθερη θέλησή του την παραδίδει στον Πατέρα. 

Ο Χριστός ήρθε στη γη, έγινε άνθρωπος, έκανε θαύματα, κήρυξε, υπηρέτησε το θέλημα του Ουράνιου Πατέρα Του. Σ’ αυτόν λοιπόν επιστρέφει πάλι και σ’ Αυτόν παραδίδει την ψυχή Του. Με τα λόγια αυτά ο Κύριος μας διδάσκει ότι όλη η ζωή μας ανήκει στο Θεό. 


Το θέλημά Του πρέπει να εφαρμόζουμε πάντοτε, και στα δικά Του χέρια να εμπιστευόμαστε τη ζωή μας.

Τετάρτη, 18 Οκτωβρίου 2017

Μήνυμα προς κάθε βουλευτή του Ελληνικού κοινοβούλιου

Άξαφνα κ για μια ακόμη φορά, «λεφτά βρέθηκαν» για την αγορά των #F16 την στιγμή που η ελληνική κοινωνία βάλλεται κατά ριπάς  με αντισυνταγματικά χαράτσια κ πολιτική εξαθλίωσης κ εκφυλισμού της,  μεσω πληρης κατάλυσης του Συντάγματος.


Ανάπτυξη με στάση πληρωμών, ανακοινώνουν περήφανα οι «κυβερνώντες»,την στιγμή που οποία Ελληνική οικογένεια αδυνατεί να πληρώσει τα χαράτσια τους, διώκεται βάναυσα κ προκλητικά,  σε μια χώρα που παραπαίει κ οι βουλευτές της «δίνουν αγώνα» καθημερινά τρολιάζοντας ο ένας τον άλλον στα social media.


Σε μια χώρα της Ευρώπης (που κανείς δεν τολμά να την ονομάσει) οι πολιτικοί ενώθηκαν, πέταξαν τους ιδιωτες τραπεζίτες εκτός, επανέφεραν την, παροπλισμένη μέχρι τότε, τράπεζα της πατριδος τους & βάδισαν ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ σε ένα σχέδιο που τους έβγαλε άμεσα από την οποία περίπτωση διάλυσης της κοινωνίας τους..


Αν θέλετε κύριοι (με μικρό «κ» γιατί δεν αξίζετε ακόμη το κεφαλαίο) να σας πιστέψουμε κ να σας στηρίξουμε, βγάλτε τα μικροκομματικά σας συμφέροντα από τον συντελεστή της εξίσωσης  «Σωτηρία της Πατριδος», καθήστε σε ένα τραπέζι όλοι μαζί κ βρείτε τρόπο να σώσετε, στα αλήθεια όμως, την πατρίδα που κληθήκατε από τον ελληνικό λαό να υποστηρίζετε κ να υπηρετείτε. 


Μόνο έτσι, αναίμακτα κ ειρηνικά, θα ενωθεί αυτός ο, κατακερματισμενος από κόμματα κ παραταξεις, λαός & θα υπάρξει πλέον ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ περίπτωση να σωθεί η χώρα μας. 


Σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση, θα κληθείτε να λογοδοτήσετε κ δεν είναι κάτι που έχετε στο φτωχό σας μυαλουδάκι, ότι μπορεί κάποτε να συμβεί. 


Ένας Ακοματιστος Έλληνας Πατριωτης, Χριστιανός Ορθόδοξος. 

Τρίτη, 26 Σεπτεμβρίου 2017

Τι απαιτούσε ο Νόμος για να γίνει κάποιος βουλευτής στην Αρχαία Αθήνα





1. Να είναι Αθηναίος​ πολίτης.


2. Nα κατέχει την Ελληνική θρησκεία και παιδεία

​ (όμαιμον, ομότροπον, ομόθρησκον)​…


3. Nα ΜΗΝ είναι κίναιδος, και


4. Να καταγραφεί ΟΛΗ η περιουσία του, μέχρι και τα σανδάλια που φορούσε, καθώς και η οικογενειακή του περιουσία.


Εάν τηρούνταν όλα αυτά, τότε μπορούσε να γίνει βουλευτής.


 Οι νόμοι που εισήγοντο στην Εκκλησία του Δήμου για ψήφιση ήταν ονομαστικοί, δηλαδή έφεραν το όνομα του προτείνοντος. Εκείνος δε που πρότεινε κάποιον νόμο έπρεπε να είναι ΠΟΛΥ προσεκτικός.

Όχι μόνον να έχει εξετάσει το εάν υπήρχε άλλος, προγενέστερος νόμος που ρύθμιζε το θέμα με τρόπο διαφορετικό (οπότε έπρεπε να τον αναφέρει), αλλά ήταν και ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ για τα αποτελέσματα του προτεινόμενου.

Έτσι, εάν πρότεινε και περνούσε νόμο ο οποίος αποδεικνυόταν οικονομικά ζημιογόνος για την Αθήνα, τότε έπρεπε να κατασχεθεί από την καταγεγραμμένη περιουσία του, όλο το ποσόν κατά το οποίο ζημιώθηκε οικονομικά η Αθήνα.


Αν μάλιστα ​δεν έφθανε ΟΛΗ η περιουσία του -μέχρι και τα σανδάλια του, που κατεγράφησαν-, τότε το ανεξόφλητο υπόλοιπο, υποχρεώνονταν να το εξοφλήσει ΔΟΥΛΕΥΟΝΤΑΣ ΣΕ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΡΓΑ.


Αν ο νόμος, που πρότεινε και ψηφίστηκε, ζημίωνε ΗΘΙΚΑ την Αθήνα η ποινή ήταν:


AΥΘΗΜΕΡΟΝ ΤΕΛΕΥΘΗΣΑΤΩ…



Δευτέρα, 18 Σεπτεμβρίου 2017

ΟΛΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΝΑΥΑΓΙΟ ΤΟΥ ΑΓΙΑ ΖΩΝΗ ΙΙ

Γράφει η Χριστίνα Σιδέρη 

Τόσες μέρες διαβάζω και ακούω τόσες σαχλαμάρες από ανίδεους, που δεν μου προκάλεσε καμία κατάπληξη η αντίδραση κάποιων στο να μου στείλουν μηνύματα οργής γιατί είπα ότι είμαι βέβαιη ότι πίσω από το τη βύθιση του πλοίου στη Σαλαμίνα κρύβονται συμφέροντα και προφανώς και κάποιο σχέδιο δολιοφθοράς.

Είπα λοιπόν να σας ενημερώσω για κάποια δεδομένα, μήπως και κατανοήσετε βασικά πράγματα, μια και ανήκω σε ναυτική οικογένεια και τα πλοία για εμάς δεν αποτελούν τοτέμ αλλά εργαλεία που πρέπει να σέβεσαι για να μπορείς να είσαι ασφαλής.

1. Τα πλοία δεν είναι αυτοκίνητα. Τι εννοώ με αυτό; Ότι δεν ασφαλίζονται όπως όλα τα μέσα μεταφοράς. Τα πλοία ασφαλίζονται ως H&M (Hull & Machiner) yδηλαδή ως το κουφάρι του πλοίου και ο μηχανικός και μηχανολογικός του εξοπλισμός και ως P&I (Protection & Indemnity), ασφάλεια η οποία περιλαμβάνει: τους κινδύνους τρίτων φορέων για ζημίες που προκλήθηκαν στο φορτίο κατά τη μεταφορά, κινδύνους πολέμου και κινδύνους περιβαλλοντικής ζημίας, όπως πετρελαιοκηλίδες και ρύπανση και φυσικά ότι αφορά στη ζωή του πληρώματος και των επιβατών. 

Συμπέρασμα; Καλό θα ήταν να σταματήσει τη κλαούνα ο εφοπλιστής (my ass) που πήρε σβάρνα τα κανάλια ότι καταστράφηκε γιατί το πλοίο ήταν ανασφάλιστο δηλαδή δεν είχε κάλυψη για H&M και να μας πει τι παίρνει από το P&I, που αν δεν είχε δεν θα μπορούσε καν να φορτώσει το πλοίο με το πετρέλαιο. Επομένως όχι μόνο δεν καταστράφηκε αλλά σίγουρα έχει κερδίσει πάρα μα πάρα πολλά. 

2. Τελικά πόσο πετρέλαιο είχε το ρημάδι; Γιατί αν είχε όσο αναφέρει στα επίσημα χαρτιά του δεν τον συνέφερε ο ναύλος. Γιατί ένας πλοιοκτήτης να πάρει ένα ναύλο που δεν τον συμφέρει όταν δεν έχει να κερδίσει τίποτα; Άρα γινόταν λαθρεμπόριο και αυτό το επιχείρημα στηρίζει και το γεγονός ότι το πλοίο δεν είχε αξιωματικούς επάνω και είχε και ελάχιστο πλήρωμα. 

Συμπέρασμα; Γινόταν λαθρεμπόριο πετρελαίου και είτε το πλοίο έχει πάνω τη τριπλάσια ποσότητα, που το συγκεκριμένο θα μπορούσε από το τονάζ του είτε όταν έχει αντικατασταθεί ένα μέρος του φορτίου με έρμα (θαλασσινό νερό) είτε όταν συμβαίνουν και τα δύο παραπάνω. Τι απομένει; Να εξαφανιστούν τα αποδεικτικά στοιχεία. Πως; Βυθίζοντας το .... και φυσικά πάνω στο πλοίο δεν αφήνεις πλήρωμα ή αξιωματικούς που μπορούσαν να καταλάβουν τι γίνεται, αφήνεις μόνο αυτούς με τους οποίους έχεις συνεννοηθεί. 

3. Τόσο εύκολα βυθίζεται ένα πλοίο; Φυσικά. Αν γεμίσεις τις δεξαμενές φορτίου, τα διπύθμενα του πλοίου και τις δεξαμενές έρματος, αυτόματα εξαντλείς τις μεταφορικές ικανότητες του πλοίου το οποίο δεν έχει καμία ευστάθεια. Αν βάλεις και λίγο το χεράκι σου και γεμίσεις με τις αντλίες νερό το μηχανοστάσιο, βυθίζεις το πλοίο άμεσα.

Συμπέρασμα; Βύθισαν το πλοίο και αυτό το αποδεικνύει και το ότι δεν εξέπεμψαν SOS και ειδοποίησαν όταν πλέον το πλοίο βυθιζόταν για αυτό άλλωστε και από το σήμα μέχρι την ολική  βύθιση μεσολαβούν μόνο 15 λεπτά. Δεν ήθελαν με κανένα τρόπο να το σώσουν. Ο τρόπος δε βύθισης του δείχνει το προφανές.... ΄διότι ένα πλοίο που έχει ρήγμα και παίρνει νερά, γέρνει μονόπατα και βυθίζεται, δεν πάει αύτανδρο και μάλιστα χωρίς κανένα ρήγμα.

4. Μπορούσε η βύθιση αυτού του πλοίου να συμφέρει και τον εφοπλιστή και τον πλοιοκτήτη και τη κυβέρνηση; Win win κατάσταση!!!!! 

Συμπέρασμα; Φυσικά και θα μπορούσε. Τον εφοπλιστή γιατί θα τσέπωνε χοντρά λεφτά, τον πλοιοκτήτη γιατί θα αντικαθιστούσε ένα παλιό πλοίο και τη κυβέρνηση γιατί ΓΝΩΡΊΖΕ πολύ καλά βάσει τον μετεωρολογικών προβλέψεων ότι η κηλίδα θα κατευθυνόταν προς τα νότια προάστια της Αττικής. Γιατί να θέλει τέτοια καταστροφή; Μα φυσικά γιατί για 30+ χρόνια κανείς δεν θα μπορεί να κάνει με ασφάλεια μπάνιο στις παραλίες και ουσιαστικά θα κατέρρεε η επένδυση στο Ελληνικό και πλέον ο Λάτσης είναι ελεύθερος να αποδεσμευτεί μια και υπάρχει ισχυρισμός και έννομο συμφέρον για το ότι η επένδυση δεν πληρεί πλέον τις προϋποθέσεις, τις οποίες αμφότεροι έχουν υπογράψει. Άλλωστε η κυβέρνηση αυτό θέλει και μια και εχθές κατέπεσε και ο ισχυρισμός περί δασικής έκτασης στο Ελληνικό κάτι έπρεπε να βρουν για να σταματήσουν την επένδυση ή να τη δώσουν σε δικό τους όπως θέλουν να κάνουν με τα μεταλλεία χρυσού στη Χαλκιδική. 

5. Αλήθεια τώρα μια και μάθαμε τον εφοπλιστή, μήπως να μάθουμε και τον πλοιοκτήτη; Μήπως ο πλοιοκτήτης είναι αγαπημένο παιδί της κυβέρνησης, χρηματοδότης του ΣΥΡΙΖΑ και στενός φίλος του έτερου κυβερνητικού εταίρου κου Καμμένου; 

Τι λέτε και εσείς κύριε Τσαβλίρη και κύριε Μελισσανίδη; Εσείς σίγουρα ξέρετε καλύτερα. Μπορούν να συμβαίνουν όλα αυτά που έγραψα πιο πάνω; Ή μήπως εγώ ζω σε ένα φανταστικό κόσμο, όπου τα πιο πάνω δεν συμβαίνουν ποτέ; 

ΥΓ1.  Μετά τις πειρατείες στη Σομαλία και στη Νιγηρία, έχουμε και "πειρατείες" στο Σαρωνικό και το Αιγαίο. Να το προσέξετε κύριοι της κυβέρνησης αυτό γιατί εγείρει ερωτήματα τα οποία θα πρέπει να απαντήσετε σε διεθνές δικαστήριο και δεν είσαστε ικανοί να το κάνετε. 

ΥΓ2. Περιμένω να μάθω το P&I club που ήταν ασφαλισμένο το πλοίο για να σας πω αν θα τη γλυτώσουν ή αν θα τους γδάρουν ζωντανούς και θα κρεμάσουν τα τομάρια τους στο ήλιο.





Τετάρτη, 30 Αυγούστου 2017

Ο Βακάς θα είναι πολύ πλούσιος με τον κώλο των Ελλήνων

Ο Βακάς είναι ο 4 γιος μίας μέσης Πακιστανικής οικογένειας.  


Κερδίζει 170 ευρώ το μήνα από την εργασία του. Για το Πακιστάν είναι ένας πολύ καλός μισθός. Ο Βακάς έχει αδερφό μεγαλογιατρό και εκείνος πολύ καλά τακτοποιημένος . Κερδίζει 250 ευρώ το μήνα από την εργασία του. 

Ο Αχμέτ είναι προνομιούχος, ανήκει στο 1% των εργαζομένων του Πακιστάν. 


Ο Βακάς και ο Αχμέτ ζουν ειρηνικά στη χώρα τους. Δεν έχουν πόλεμο. 


Το Πακιστάν είναι μέλος των  G8, έχει πυρηνική όπλα, διαθέτει κονδύλια για Αεροδιαστημικές Έρευνες, έχει τεράστιο στρατό άριστα εξοπλισμένο, είναι σύμμαχοι με τη Τουρκία και μάλιστα μετά το πραξικόπημα του Ερντογάν και τον αποκεφαλισμό πληθώρας στελεχών των ενόπλων δυνάμεων του, το Πακιστάν του έχει διαθέσει δικούς του αξιωματικούς, που πετάνε ακόμα και τα αεροπλάνα του. 


Κυρίως όμως το Πακιστάν δεν έχει ανεργία. Ίσα ίσα που επειδή θέλει εργατικό δυναμικό, ζητάει μετανάστες από την Ινδία και το Μπαγκλαντές. 


Το Πακιστάν διαθέτει και άλλο ένα προνόμιο για τους πολίτες του, «ξεχνάει» την ύπαρξη τους μόλις πάνε για λαθρομετανάστες και σκίσουν τα επίσημα έγγραφα τους. 

Αρνείται κατηγορηματικά να τους δεχτεί, όσα διαβήματα και να κάνει το κράτος που υφίσταται την εισβολή. Τους ξαναθυμάται βέβαια μόλις πάρουν άσυλο σε ευρωπαϊκή χώρα και τους δίνει έγγραφα προκειμένου να ταξιδέψουν ξανά στο Πακιστάν για διακοπές. 


Ο Βακάς, έμαθε από φίλους του, που του τηλεφωνούν, ότι στην Ελλάδα, ζει ένα περίεργο κράμα ανθρώπων. Είναι εντελώς ηλίθιοι. 

Πεινάνε οι ίδιοι αλλά δίνουν για να καλοπερνάνε οι λαθρομετανάστες. 


Φτάνει να περάσει στην Ελλάδα και όλα θα είναι καλά. Κανένας δεν θα του κάνει έλεγχο και αν σκίσει και τα χαρτιά του θα πει ότι είναι Αφγανός ή Σύριος και θα ζητήσει άσυλο ή θα πει ότι είναι ανήλικος. 


Μέχρι να εκδικαστεί η υπόθεση του και να απορριφθεί, θα έχουν περάσει 3-4 χρόνια και τότε θα ισχυριστεί ότι υπάρχουν ισχυροί δεσμοί με τη χώρα, ότι δεν έχει κανένα πίσω στο Πακιστάν και έτσι θα του δώσουν άδεια παραμονής και σε λίγο καιρό και την ιθαγένεια. 


Οι Ευρωπαίοι είναι εντελώς αδύναμοι απέναντι στο Ισλάμ. Ο Αλλάχ έχει τα σχέδια του, δεν πρέπει κανένας άπιστος να έχει παραπάνω από αυτά που έχουν οι μουσουλμάνοι και τους έχει διδάξει ότι δεν είναι αμαρτία να παίρνεις με τη βία αυτό που θέλεις από τους απίστους. 


Ο Βακάς πήγε με ένα αεροπορικό εισιτήριο των 50 ευρώ στη Τουρκία και μετά από εκεί βρήκε μέσω facebook μία ΜΚΟ που θα τον μετέφερε με ασφάλεια απέναντι στην Ελλάδα. 


Μόλις έφτασε στη Λέσβο του είπαν ότι δεν χρειάζεται να σκίσει τα χαρτιά του. Έφτανε να πει ότι είναι ομοφυλόφιλος και τότε θα του έδιναν άσυλο γιατί ο σεξουαλικός τους προσδιορισμός επέφερε τη ποινή του θανάτου στις χώρες του Ισλάμ και η Ελλάδα είχε νομοθετήσει υπέρ τους. 


Ο Βακάς έγινε ομοφυλόφιλος με το δικό μας κώλο κυριολεκτικά. Γιατί ο Βακάς για να καλοπερνάει μαμάει εμάς κυριολεκτικά.  Ο Βακάς ενημερώθηκε στη γλώσσα του ότι θα παίρνει 400 ευρώ επίδομα ως "Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα", από τους φόρους των Ελλήνων. 


Θα παίρνει κουπόνια για το super market, ένα διαμέρισμα με όλα τα πάγια πληρωμένα, θα τρώει από τα συσσίτια των εκκλησιών, θα παίρνει ρούχα από τις ΜΚΟ και θα περνάει φίνα. 


Έτσι θα μπορεί άνετα να κάνει και δουλειές του ποδαριού. 

Να πλένει κανένα τζάμι, να διακινεί πρέζα ή πουτάνες, να κλέβει κινητά και στον ελεύθερο χρόνο του να βιάζει και καμία που θα βρεθεί στο δρόμο του. 


Ο Αλλάχ το επιτρέπει γιατί έτσι πρέπει να συμπεριφέρονται στους άπιστους και βέβαια θα μένει ατιμώρητος γιατί το δικαιολογεί η κουλτούρα του που τόσο πολύ σέβονται και υπερασπίζονται όλοι αυτοί που τον φροντίζουν. 


Ο Βακάς κάθε μήνα θα στέλνει τουλάχιστον ένα χιλιάρικο στον αδερφό του τον Αχμέτ, μέσω Western Union και χωρίς Capital Control.  

Ο Αχμέτ περιμένει πως και πως αυτά τα χρήματα. Με 1200 ευρώ αγόρασε τριάρι διαμέρισμα σε συγκρότημα κατοικιών με πισίνα και γυμναστήριο. 

Με 8 ευρώ τρώει στα καλύτερα εστιατόρια του Πακιστάν μαζί με τη συνοδό του. Κάθε φορά διαλέγει και άλλη συνοδό από πρακτορεία μοντέλων. Της δίνει 5 ευρώ για ένα ολόκληρο Σαββατοκύριακο.

 Παίζει τένις στο τοπικό κλαμπ με 12 ευρώ το μήνα. 


Πάνω από όλα όμως επενδύει στην Pakistani Aerospace Co, στην Avant Garde (Pvt.) Ltd και στην Ecommerce Gateway Pakistan (Pvt.) Ltd και τσεπώνει μερίσματα. Μαζί με τον Βακάς θα χτίσουν εμπορικό κέντρο στη Λαχόρη σε λίγα χρόνια. 


Μέχρι τότε ελπίζει να έχει και μία μεζονέτα δίπατη με πισίνα. 


Κάθε τρία χρόνια ο Βακάς έρχεται για διακοπές στο Πακιστάν και ελέγχει και τα περιουσιακά τους στοιχεία.

 Ο Βακάς είναι περήφανος γιατί είναι πολύ πετυχημένος και παίρνει πολλά προξενιά από νύφες με μεγάλες προίκες. 


Σύντομα θα παντρευτεί αλλά η νύφη θα μείνει στο Πακιστάν. Ούτως ή άλλως και αυτός θα γυρίσει σύντομα και θα είναι πολύ πλούσιος …


Ο Βακάς θα είναι πολύ πλούσιος με τον κώλο των Ελλήνων. Με τον κώλο των Ελλήνων που πληρώνουν από το αίμα τους υπέρογκους φόρους για να τρέφουν κάτι σαν τον Βακάς, όταν τα δικά τους παιδιά πεινάνε…..


ΣΗΜΕΙΩΣΗ Τα οικονομικά στοιχεία είναι αληθινά, μπορείτε να το διαπιστώσετε εδώ https://www.numbeo.com/cost-of-living/country_result.jsp?country=Pakistan

.

Αλιευμένο από τήν Κα Χριστίνα Σιδέρη

Τρίτη, 11 Ιουλίου 2017

«Πατάτε με σεβασμό την άσφαλτο. Από κάτω της υπάρχουν πέτρες πού ονειρεύονται κήπους»



Του Νικήτα Κανάκη 

Είχα να τον δώ κάμποσο καιρό. Κατά καιρούς περνούσε από τη δουλειά να μου πει μια καλημέρα. 

Πάνε τώρα δυό χρόνια που είχαμε γνωριστεί στον υπνωτήριο των αστέγων. 

Βρήκε καταφύγιο κάποια κρύα βράδια για λίγο. Προτιμούσε όπως έλεγε την ησυχία και την μοναξιά. 


Τον είχα βοηθήσει να βρει μια παλιά υπόγεια αποθήκη. Του αρκούσε. Μάθαινα πως περνούσε από το πολυιατρείο κατά καιρούς για φάρμακα. Ποτέ του δεν ζήτησε τίποτα παραπάνω. Ούτε τον άκουσα να γκρινιάξει για τίποτα.


Ήξερα πως πουλούσε μικροπράγματα στο δρόμο. Ούτε μια μέρα δεν είχε μείνει που να μην βγει με την πραμάτεια του. Γύρω στα εξήντα αν και έδειχνε μεγαλύτερος. Ζόρικο πράγμα ο δρόμος.

Κουβεντιάζαμε κάμποσο καπνίζοντας παρέα. Είχε μια φυσική παλαιομοδίτικη ευγένεια και ένα χιούμορ με αυτοσαρκασμό. Δεν έδειχνε να έχει καμιά σχέση με τον κόσμο του δρόμου και ας είχε μείνει καιρό έξω.


Είχα καταφέρει να μάθω πολύ λίγα πράγματα για τη ζωή του. Ήταν φανερό πως απέφευγε να μιλήσει για τα περασμένα. Ποιος ξέρει? Καμιά φορά οι αναμνήσεις είναι σαν τα πολύτιμα κοσμήματα που θές να τα κρατάς από τα αδιάκριτο μάτια του κόσμου. Δεν είχα ρωτήσει ποτέ περισσότερα. 

Τι σημασία είχε άλλωστε? Και ποιος είμαι εγώ που θα κρίνω. Ούτε παπάς ούτε δικαστής. Αν κάποιος παραπέφτει απλά απλώνεις το χέρι .


Τον συνάντησα τυχαία σήμερα χαμηλά στο κέντρο της Αθήνας προς το μοναστηράκι. Τον αναγνώρισα πριν με δει. Κοντοστάθηκα λίγο πριν του μιλήσω. Με αναγνώρισε αμέσως και έδειξε να χαίρεται πολύ. 


Έριξα μια κρυφή ματιά στο εμπόρευμα. Στημένο πάνω σε ένα χαρτόκουτο, λίγα στυλό, μολύβια, αναπτήρες, πλαστικές θήκες για διπλώματα. Λίγα πράγματα. Πολύ λίγα. 

Πολύ πιο λίγα από την άλλη φορά που τον είχα δει. Θα τραβάει ζόρια σκέφτηκα. 


Κατάλαβε το βλέμμα μου αστραπιαία. Χαμογελώντας πικρά μου είπε « δύσκολη εποχές για τις επιχειρήσεις. Έλλειψη ρευστότητας, τα capital control
” Γέλασα και έφυγε η αμηχανία.


«Να κεράσω καφέ. Πρώτη φορά και στο μαγαζί. Εδώ δίπλα θα πεταχτώ δυό λεπτά θα κάνω». 

Δεν είπα όχι αν και ήξερα ότι θα τον δυσκόλευε. Οι άνθρωποι στον δρόμο έχουν την δική τους, έστω και πληγωμένη, αξιοπρέπεια. Και το να σε κεράσουν είναι είναι η δική τους μικρή νίκη. Αν θέλεις να σε σέβονται πρέπει να τους σέβεσαι.


«Μόνο αν δεν πειράζει μπορείς να κάτσεις λίγο με τα πράγματα μέχρι να έρθω» Ξεπέρασα την αμηχανία και την ντροπή του κάνοντας πλάκα. «Έγινε, ότι πουλήσω όμως μισά-μισά»


Πάντα πίστευα πως για να καταλάβεις κάτι πρέπει να το ζήσεις. Στρώθηκα στο πεζούλι πίσω από το χαρτόκουτο.


Τα δέκα λεπτά που έκανε μου φάνηκαν αιώνας. Τρόμαξα , δεν το κρύβω. Οι περαστικοί από εκεί χαμηλά στο ύψος των ποδιών τους δείχνουν ένας κόσμος εχθρικός άγριος αφιλόξενος. Κατάλαβα τι σημαίνει αόρατος άνθρωπος. Να περνάν να σε κοιτάν και να μην σε βλέπουν. Σαν να μην υπάρχεις.

Σαν τρέιλερ πέρασαν από το μυαλό σκηνές από ένα φανταστικό προσεχώς. Αν τα πράγματα στράβωναν και μένα στη ζωή πως θα επιβίωνα. Τι κάνεις όταν οι δρόμοι αδειάζουν και εσύ μένεις πίσω μόνος σου? Πως άραγε περνάει η νύχτα αν δεν έχεις κάπου να κρυφτείς? Και τι μπορεί να ελπίζεις.


Χάρηκα που γύρισε. Με είδε συννεφιασμένο. Προσπάθησε αμήχανα να δικαιολογηθεί που άργησε. Φοβήθηκε μάλλον πως τσαντίστηκα που με άφησε μόνο του. Που να ήξερε

‘Έστριψε τσιγάρο και μου δώσε. Έκανα λίγο πιο κει και καθίσαμε μαζί στο πεζούλι πίσω από το χαρτόκουτο. 

Τα Σάββατα που κατεβαίνω μόνος μου για βιβλία ελάχιστα με απασχολεί πως δείχνω. Έτσι και αλλιώς εμείς οι χοντροί το καλοκαίρι έχουμε τα μαύρα μας τα χάλια. Τώρα που το σκέφτομαι ταίριαζα στον ρόλο μια χαρά. Ιδρωμένος αξούριστος κακοσουλούπωτος και απεριποίητος με ένα παλιοτζίν αθλητικά μπλουζάκι ξεχειλωμένο και μια παλιόσακα στο ώμο. Ντεμέκ. «Παπαδόπουλος και υιός. Εισαγωγαί» του είπα και βάλαμε τα γέλια. Χαλάρωσα.


Όπως καθόμασταν πέρασε ένας κυριούλης που έσερνε ένα πιτσιρικά, εμφανώς βαριεστημένο. Μας έριξε μια περιφρονητική ματιά και είπε στον μικρό.

«Τα βλέπεις που στα λέω. Αυτά γίνονται αν δεν ακούς τον πατέρα σου και δε διαβάζεις. Έτσι θα καταντήσεις»


Ο φίλος μου γύρισε πολύ σοβαρά και με κοίταξε. « Για σένα το είπε» Ξεκαρδιστήκαμε και οι δύο. Ένα γέλιο λυτρωτικό.


Σηκώθηκα να φύγω. « Ρε συ, ξέμεινα από αναπτήρες στο σπίτι. Που να τρέχω στα περίπτερα. Θα αγοράσω από σένα. Και κοίτα μην με φορτώσεις ψιλά. Έχει τρυπήσει και η τσέπη». 

Δούλευε στο δρόμο δεν ήταν ζητιάνος. Ήταν η σειρά μου να ανταποδώσω. Κατάλαβε και δε διαμαρτυρήθηκα. Μου έβαλε τους αναπτήρες σε ένα νάιλον σακουλάκι. «Α, και ένα μολύβι. Προσφορά της επιχείρησης στην εκλεκτή πελατεία της» 

Σφίξαμε τα χέρια πριν απομακρυνθώ.


Τώρα που τα ξανασκέφτομαι στην ησυχία –και την ασφάλεια- του κήπου μου και τα μοιράζομαι μαζί σας θυμήθηκα έτσι χωρίς λόγο ένα στίχο του Αργύρη Χιόνη :


«Πατάτε με σεβασμό την άσφαλτο. Από κάτω της υπάρχουν πέτρες πού ονειρεύονται κήπους»


Καλή δύναμη σε όλους. 

Κυριακή, 9 Ιουλίου 2017

Ιάπωνας ορθόδοξος ιερέας για την Ελλάδα


"Από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, μας έχετε δώσει το φως"

Σε μήνυμά του από τη χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου, ο ορθόδοξος Ιερέας Δημήτριος Τανάκα, ο οποίος έζησε στην Ελλάδα και σπούδασε στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, αναφέρεται στη χώρα μας με ένα πολύ συγκινητικό μήνυμα, λέγοντας τα εξής:


«Αγαπητοί μου Ελληνες και Ελληνίδες, αγωνιζόμενοι εν Χριστώ μετά παρρησίας και υπομονής. Η γενναιοδωρία σας είναι τόσο μεγάλη και ανεκτίμητη. Αυτό γνωρίζω πολύ καλά από τη δική μου εμπειρία. Μετά μεγάλης αγάπης και ελεημοσύνης, αποδέχθηκε όχι μόνο εμένα, αλλά και όλους όσους έρχονται σε σας, καλούς η κακούς.

 Ποτέ δεν παραπονέθηκε ακόμη και όταν κάποιοι ξένοι έκαναν κάτι δυσάρεστο για εσάς. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ξέρετε τι είναι η δικαιοσύνη. Από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, μας έχετε δώσει το φως.


Η Ελλάδα είναι το φως του κόσμου που αποκαλύπτεται από τον Θεό, το οποίο είναι απόρθητο από κανέναν. Είναι το φως να φωτίσει τον κόσμο και να λάμψει τις ψυχές των ανθρώπων. Αυτό γιατί η Ελλάδα αναφέρεται και γράφεται ως 希臘 στα Ιαπωνικά: το αιώνιο φως της ελπίδος. Το φως αυτό είναι τόσο λαμπρό και φωτεινό, που κανείς δεν μπορεί να ξεφύγει από αυτό.


Αν κάποιος είναι πρόθυμος να το αποδεχθεί και να φωτιστεί από αυτό, το μυαλό και ο νούς του, θα ανοίξει και δεί τον κόσμο, πραγματικό και αληθινό κόσμο, μπροστά του. Αντίθετα, αν κάποιος είναι απρόθυμος να το αποδεχθεί, θα επιστρέψει στο σκοτάδι, ακόμα και με τα μάτια του ανοιχτά, ακριβώς όπως ο Πλάτων περιγράφει στην παραβολή του σπηλαίου.


 Εγώ ταπεινώς πιστεύω και θέλω να είμαι ένας από τους φωτισμένους και αφυπνισμένους από την Ελλάδα και την Ορθοδοξία.


Η Ιαπωνία είναι μακριά και η προσευχή μου είναι ταπεινή. Είμαι αμαρτωλός και ανάξιος Θεού δούλος, αλλά όμως δεν έχω καμία αμφιβολία. Η Ελλαδα ζεί διότι ο Χριστός, η Παναγία και οι Άγιοι πάντες είναι πάντα μαζί σας.


Κύριε και Θέε μου Χριστέ, παρακαλώ να αξιώσετε εμένα τον αμαρτωλό και ανάξιο να Σας επικαλούμαι και να πω:

Αναστήτω ο Θεός, και διασκορπισθήτωσαν οι εχθροί αυτού, και φυγέτωσαν από προσώπου αυτού οι μισούντες αυτόν. Αμήν.»

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Πληροφορίες

Η φωτογραφία μου
Ειμαι Ελληνας κ ειμαι περηφανος για αυτο!!! οσο κ αν καποιοι προσπαθουν να μειωσουν την αξια,την ιστορια,την προσφορα της χωρας μας στον πολιτισμο κ στην δημοκρατια,οπως κ το αισθημα της περηφανειας να εισαι κ να αισθανεσαι Ελληνας κ το μεγαλειο της χωρας μου,το αιμα που κυλαει στις φλεβες μας θα ειναι παντα ατοφιο Ελληνικο !! δεν ανεχομαι παντος ειδους αδικια κ εκμεταλευση κ δεν θα παψω ποτε να υποστηριζω τα πιστευω μου! "Πατρις-Θρησκεια-Οικογενεια" "Μολων Λαβε" "Εσω Ετοιμος"" "αγαπα τον πλησιον σου σαν τον εαυτο σου"" "σεβασου τους αδυναμους" "να εισαι δικαιος κ ειλικρινης" !! Ειμαι κατα της "ανωνυμης" κ "απροσωπης" ενημερωσης κ αρχη μου το "αν εχεις να πεις κατι,πες το με το ονομα σου" αλλιως μην το λες καθολου...ειναι ντροπη να "κρινουμε,κατακρινουμε,καταδικαζουμε" πισω απο την "ασφαλεια" της ανωνυμιας που μας παρεχει το ιντερνετ... το θεωρω ανανδρο κ υπουλο!