Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Φόρτωση...

Κυριακή, 24 Ιανουαρίου 2016

Σεπτεμβριανά 1955: Οι τούρκοι ξεριζώνουν τον Ελληνισμό της Κωνσταντινούπολης...

  

 
     


Ως Σεπτεμβριανά ορίζονται οι τουρκικές θηριωδίες κατά του Ελληνικού πληθυσμού της Κωνσταντινούπολης και άλλων πόλεων, όπως η Σμύρνη, κατά την διάρκεια του διαστήματος μεταξύ 6ης και 7ης Σεπτεμβρίου του 1955. 
Πρόφαση για αυτή την ενέργεια ήταν μία βομβιστική ενέργεια που έγινε σε σπίτι, στο οποίο υποτίθεται ότι γεννήθηκε ο Κεμάλ. Η ενέργεια αυτή ήταν αποτέλεσμα τουρκικής προβοκάτσιας, γεγονός που αποδεικνύεται από τα εξής γεγονότα. 

Πρώτον στις 3 Σεπτεμβρίου η γυναίκα του Τούρκου Προξένου στην Θεσσαλονίκη κάλεσε Έλληνα φωτογράφο και του ζήτησε να φωτογραφήσει τον περίβολο του Προξενείου, το οποίο στεγάζεται δίπλα στο προαναφερθέν σπίτι. 
Τις φωτογραφίες τις ζήτησε ως «ενθύμιο», διότι την επομένη επρόκειτο να αναχωρήσει για την Τουρκία. 

Τα μεσάνυκτα της 5ης προς 6η Σεπτεμβρίου εξερράγη βόμβα στον κήπο του τουρκικού Προξενείο, η οποία προκάλεσε μικρές μόνον ζημιές σε υαλοπίνακες στην παρακείμενη «οικία του Κεμάλ». 

Η βόμβα, όπως εξακριβώθηκε από τις έρευνες που διεξήγαγαν οι ελληνικές αρχές και όπως απεδείχθη αργότερα στην δίκη των πρωταιτίων των γεγονότων το 1961 στην νήσο Πλάτη, μεταφέρθηκε από την Τουρκία από Τούρκο πράκτορα (Έλληνα υπήκοο από την Κομοτηνή) και τοποθετήθηκε από τον Τούρκο κλητήρα του Προξενείου.

Πέραν αυτού μερικές εβδομάδες πριν τα επεισόδια είχαν ζητήσει από τους επικεφαλής των δήμων των διαφόρων περιοχών της Πόλης τις διευθύνσεις των κατοικιών και των χώρων εργασίας, που άνηκαν σε Έλληνες. 

Σύμφωνα με αναφορά του γαλλικού προξενείου μια ειδική οργάνωση είχε καταγράψει τις διευθύνσεις των Ελλήνων ακόμα από τον Β’ ΠΠ, ώστε σε περίπτωση σύγκρουσης να μπορέσουν να τους «εξουδετερώσουν» πιο εύκολα. Επίσης από μέρες μαγαζιά και σπίτια Ελλήνων ήταν σημαδεμένα με ευκρινή σημάδια όπως σταυρού και αρχικά, γεγονός που αποδεικνύει την προπαρασκευή, την οποία είχε κάνει ο τουρκικός παρακρατικός μηχανισμός.

Λίγες ώρες μετά την τουρκική προβοκάτσια στην Θεσσαλονίκη το κρατικό ραδιόφωνο της Τουρκίας μετέδωσε την είδηση, ενώ λίγο μετά τουρκικές εφημερίδες έκαναν έκτακτες εκδόσεις σχετικά με το συμβάν. 


Πραγματοποιήθηκε διαδήλωση στην πλατεία Ταξίμ μετά από το κάλεσμα διαφόρων φοιτητικών οργανώσεων και της οργάνωσης «Η Κύπρος είναι τουρκική» και αμέσως μετά ο τουρκικός όχλος ξεχύθηκε στους δρόμους της Πόλης σπάζοντας, λεηλατώντας και βιάζοντας. 
Οι μογγόλοι ήταν οργανωμένοι σε ομάδες 20 – 30 ατόμων, αποτελούμενες από υποκινητές, αρχηγούς και καταστροφείς, εξοπλισμένους με τουρκικές σημαίες και πορτρέτα του Κεμάλ. 

Από την μήνη του όχλου δεν γλίτωσαν ούτε τα νεκροταφεία, αφού οι μογγόλοι θυμούμενοι το παρελθόν και φυλετικό τους πεπρωμένο άνοιξαν τάφους και διέλυσαν ή έκαψαν τα κόκκαλα.

Η παθητική στάση της Αστυνομίας στα γεγονότα έδειχνε την σχέση του επίσημου τουρκικού κράτους με τα επεισόδια, ασχέτως αν αυτό δεν ήθελαν να το παραδεχτούν. 

Σε πολλές γειτονιές οι αστυνομικές δυνάμεις δεν εξήλθαν καθόλου από τα τμήματα τους, ενώ σε άλλες γειτονιές κοιτούσαν με απάθεια τα γεγονότα, θυμίζοντας τις εντολές του Παυλόπουλου, όταν οι πράκτορες που αυτοαποκαλούνται αναρχικοί, έκαιγαν την Αθήνα, το 2008.

Στην όλη εικόνα του διωγμού και της θηριωδίας, επιχειρούν τεχνηέντως και δολίως, να εισέλθουν ως θύματα οι Εβραίοι, γεγονός που για έτι μία φορά ακόμα δεν ισχύει, όπως αποδεικνύουν τα στοιχεία. 

Συγκεκριμένα, όπως αποδεικνύουν τα στοιχεία του αμερικανικού αρχείου εξωτερικής πολιτικής, οι Εβραίοι που χτυπήθηκαν εκείνη την ημέρα, χτυπήθηκαν κατά λάθος, όπως άλλωστε χτυπήθηκαν και τούρκοι κατά λάθος. 

Επειδή όμως μιλάμε με στοιχεία έχουμε:
Χώροι εργασίας (σε ποσοστό %) Χώροι εργασίας (σε αριθμό) Σπίτια (σε ποσοστό %) Σπίτια (σε αριθμό)
Έλληνες 57 2500 75 670
Αρμένιοι 22 1000 17 150
Εβραίοι 11 500 3 25
Τούρκοι 10 400 5 40

Τα αποτελέσματα αυτής της θηριωδίας, αλλά και πολλών άλλων ήταν η σταδιακή εκκένωση του Ελληνικού Πληθυσμού από την Πόλη και τις υπόλοιπες Ελληνικές πόλεις που βρίσκονται υπό τουρκική κατοχή. 

Έτσι κατά παράβαση της Συνθήκης της Λωζάνης, στην Πόλη δεν απέμεινε παρά ένα ελάχιστο ποσοστό Ελλήνων, ενώ στην Θράκη μας το τουρκικό προξενείο κάνει κυριολεκτικά ό,τι θέλει υπό τις ευλογίες του ανθελληνικού ελλαδικού κράτους της μεταπολίτευσης.

Οι Έλληνες Εθνικιστές δεν ξεχνούν την Ιστορία τους, όσο και αν αυτό το θέλουν οι διάφοροι Ρεπούσηδες και Τατσόπουλοι. 

Η Ιστορία αποτελεί πυξίδα για ένα Έθνος και εμείς αυτή την πυξίδα δεν πρόκειται να την αφήσουμε, όπως θέλουν οι ταγοί της "ελληνοτουρκικής φιλίας", προκειμένου να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα των υπερατλαντικών και "περιούσιων" αφεντικών τους...

TO ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ... ΠΟΥ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΗΚΕ «εγκληματική συμμορία»!!!





Το 1991 τάγμα εφόδου της ΝΔ στην Πάτρα με επικεφαλής τον πρόεδρο της ΟΝΝΕΔ Γιάννη Καλαμπόκα δολοφονούν τον καθηγητή μαθηματικών Νίκο Τεμπονέρα με τις ευλογίες του τότε πρωθυπουργού Κ.Μητσοτάκη και του Νο2 της κυβέρνησης, υπουργού Εξωτερικών, αλλά έχοντα λόγο επί παντός επιστητού σε ότι αφορά την λειτουργία της κυβέρνησης, του Α.Σαμαρά.

Ο φόνος έγινε όταν οργανωμένες ομάδες εφόδου των ΟΝΝΕΔιτών εφόρμησαν με λοστούς, ρόπαλα και αλυσίδες στο υπό κατάληψη σχολείο (3ο Λύκειο) και έσπειραν τον τρόμο και τον θάνατο ανάμεσα σε γονείς & μαθητές.
Η ομάδα εφόδου του Ι.Καλαμπόκα εξαφανίζεται ανενόχλητη αφού η αστυνομία κάνει την εμφάνισή της, όταν τα επεισόδια έχουν τελειώσει.

Οι αυτόπτες μάρτυρες καταγγέλλουν ως φυσικούς αυτουργούς τον πρόεδρο της ΟΝΝΕΔ Αχαΐας και μέλος του Δημοτικού Συμβουλίου Ι. Καλαμπόκα, το στέλεχος της ΟΝΝΕΔ Α. Μαραγκό και τον σύντροφό τους Σ. Σπίνο.

Τις επόμενες ημέρες ακολουθεί ένα πραγματικό χάος, με διαδηλώσεις στην Αθήνα, την Πάτρα, εμπρησμούς κτιρίων κλπ.
Το πολυνομοσχέδιο του υπουργείου Παιδείας, που ήταν η αφορμή των καταλήψεων, το πήρε πίσω ο νέος υπουργός Παιδείας ο Γ. Σουφλιάς και ενώ είχε παραιτηθεί ο Β.Κοντογιαννόπουλος από υπουργός Παιδείας υπό το βάρος του εγκλήματος.

Τα επόμενο χρόνια, όταν η υπόθεση είχε καταλαγιάσει, ο Βασίλης Κοντογιαννόπουλος προσχώρησε στο ΠΑΣΟΚ και αναδείχθηκε στέλεχος των κυβερνήσεων Σημίτη.

Αυτό ήταν ένα πραγματικό πολιτικό έγκλημα, όπου οργανωμένες ομάδες εφόδου επιτέθηκαν σε συγκεκριμένα προκαθορισμένα σημεία, υποκαθιστώντας τις νόμιμες αρχές.

Τότε κανείς δεν ζήτησε να τεθεί εκτός νόμου το κόμμα της ΝΔ, ούτε να χαρακτηριστεί «εγκληματική συμμορία».Ο συγκατηγορούμενος του Ι.Καλαμπόκα για τη δολοφονία, ο Α. Μαραγκός, απαλλάχτηκε με βούλευμα, ενώ ο Ι. Καλαμπόκας καταδικάστηκε πρωτόδικα από το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Βόλου σε ισόβια κάθειρξη για ανθρωποκτονία εκ προμελέτης - ποινή που σύντομα μειώθηκε και στις 2 Φεβρουαρίου 1998 αφέθηκε ελεύθερος λόγω «καλής συμπεριφοράς» ! 

Ως συνηγόρους υπεράσπισής του είχε τρία κορυφαία ονόματα του τότε νομικού κόσμου, όλους προερχόμενους πολιτικά από το χώρο του κόμματος της Ν.Δ. και συγκεκριμένα τους Απόστολο Ανδρεουλάκο, Κώστα Κωνσταντινίδη (καθηγητή Ποινικού Δικαίου, γνωστού από τη δίκη για το Σκάνδαλο Κοσκωτά όπου συμμετείχε σαν δημόσιος κατήγορος) και Επαμεινώνδα Ζαφειρόπουλο (πρώην πρόεδρος του ΔΣΑ)

Σήμερα ζει και εργάζεται στο Βόλο ως υπεύθυνος παραρτήματος της Εθνικής Τράπεζας και εξακολουθεί να βρίσκεται κοντά στη ΝΔ...!!!

Τετάρτη, 20 Ιανουαρίου 2016

ΘΕΛΕΙ ΕΛΛΗΝΕΣ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ...




Κάποιοι κάποτε την Ελευθερία την απολάμβαναν μέσα απο τα μπουντρούμια, κάποιοι άλλοι την απολάμβαναν πλέον απο το Πάνθεον των Ηρώων.

Κάποιοι άλλοι σήμερα πρέπει να την ανασκάψουν μέσα από τη λήθη που τους έχει περιβάλει και κάποιοι άλλα θρασύδειλα και παχύδερμα επιβάλλεται να σηκωθούν για να την απελευθερώσουν από το βάρος της ανικανότητας, της ανευθυνότητας, της άρνησης, της αφιλοπατρίας με τα οποία την εγκλωβίζουν γονατίζοντας πάνω της..

Θέλει ελεύθερα σκεπτόμενους, 
θέλει Έλληνες σκεπτόμενους, 
θέλει μνήμη και φιλόκαλους 
Φιλοκαλικούς και Νηπτικούς...
Θέλει Ήθος, θέλει Ιθαγένεια Ελληνική...
Θέλει Έθνος
Απαιτήται Εθνισμός...

ΘΕΛΕΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ...

Παρασκευή, 15 Ιανουαρίου 2016

«Η ΘΥΕΛΛΑ ΠΟΥ ΕΠΕΡΧΕΤΑΙ» Προφητεία του Μακαριστού Χροστοδουλου (το 1984 !! )


Ο Χριστόδουλος το 1984, ως μητροπολίτης Δημητριάδος, είχε αρθρογραφήσει στις εφημερίδες της εποχής, προβλέπονταςτα δεινά που έρχονται….

Το άρθρο με τίτλο «Η ΘΥΕΛΛΑ ΠΟΥ ΕΠΕΡΧΕΤΑΙ»… έκανε λόγο για διχασμό των Ελλήνων, λόγω του κομματισμού που διάβρωνε όλη την Ελληνική κοινωνία. Έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου για τον τορπιλισμό της εθνικής ομοψυχίας και – 30 χρόνια πριν- έλεγε πως όταν έρθουν τα χειρότερα κάποιοι που έχουν ευθύνες θα «νίπτουν τας χείρας τους.

 Διαβάστε το συγκλονιστικό και επίκαιρο άρθρο του τότε Μητροπολίτη Δημητριάδος Χριστόδουλου.

«Τώρα που ο σάλος των εκλογών κόπασε αξίζει να πούμε μερικές πικρές αλήθειες που ενδιαφέρουν τον τόπο και τους κατοίκους του. Η φωνή μας απηχεί μια οικτρή πραγματικότητας, που προοιωνίζεται για το μέλλον μεγάλα δεινά.

Η μεγάλη μάχη των εκλογών έφερε στο προσκήνιο τον βαθύ διχασμό του λαού μας, ιδιαίτερα στην Επαρχία.

Στα χωριά μας δεν μιλούν μεταξύ τους άνθρωποι διαφορετικών πολιτικών τοποθετήσεων.

Και οικογένειες ολόκληρες κινδυνεύουν να διαλυθούν εξ αιτίας διχογνωμιών περί τα κομματικά.

Παιδιά δεν μιλούν στους γονείς των και αδέλφια δεν χαιρετίζονται μεταξύ τους, επειδή τους χωρίζει αβυσσαλέο μίσος και αγεφύρωτο χάσμα.

Η ρύπανση των τοίχων με αφίσες, τα αιωρούμενα πανό, οι ομάδες περιφρούρησης, η κατάχρηση του λόγου, το αμόκ των συνθημάτων, οι οργανωμένες κρούσεις, η κομματικοποίηση του Κράτους, το όργιο της απειλής, ο φόβος των αντιποίνων όλα αυτά προσέδωσαν στον τόπο μίαν απρόσμενη όψη, έδιωξαν το χαμόγελο από τα χείλη, θρόνιασαν το μίσος στις καρδιές. Δεν φαίνεται εύκολη η άμβλυνση των παθών, η πράυνση των πνευμάτων.

Το φαινόμενο είναι τραγικά ανησυχητικό και πρέπει να προβληματίσει έντονα την πνευματική μας ηγεσία.

Οι πολιτικοί έθρεψαν το διχασμό κι πυροδότησαν τον τορπιλισμό της εθνικής μας ομοψυχίας. Οτι περί του αντιθέτου θα λεχθεί, θα είναι ψεύδος και δημαγωγία.

Αυτοί οδήγησαν και οδηγούν την νεολαία στη φονική αντιπαράθεση και στην κακή εκτίμηση του ρόλου της στους πολιτικούς αγώνες.

Αλλά εάν τα παιδιά γίνονται εύκολη λεία στα χέρια των δημαγωγών, τι να πει κανείς για τους ώριμους ανθρώπους του μόχθου, της επιστήμης, του χωραφιού και της εργατιάς που πρόθυμα ανέλαβαν κι αυτοί να σείουν τις σημαίες του πάθους, της κακίας και της εκδίκησης, ακολουθώντας πιστά τα συνθήματα των εξωστών;

Ποιος τώρα θα κατασιγάσει τον ερεθισμό και ποιος θα αποτρέψει τη συντήρηση του διχασμού;

Και ποιος αύριο θα πληρώσει για τα χειρότερα που πιθανόν να ακολουθήσουν, όταν η κορύφωση του πάθους θα οπλίσει το χέρι του αδελφού και το αίμα των θυμάτων θα ρεύσει και θα ποτίσει τη μαρτυρική μας γη; Τότε όλοι θα νίπτουν τας χείρας, έστω κι αν θα έχουν μερίδιο ενοχής μεγάλο ή μικρό.

Η Εκκλησία μπορεί και πρέπει να κηρύξει την αγάπη και την ομόνοια.

Προς όλους και για όλους.

Ο τόπος έχει ταλαιπωρηθεί παλαιότερα από μίση και διχασμούς.

Και πλήρωσαν γενιές πολλές τα σφάλματα των ολίγων.

Τώρα δεν πρέπει να επαναληφθούν πάλι τα ίδια τραγικά λάθη.

Κι όλα δείχνουν πως μας έλειψε το μέτρο στο νου και στα αισθήματα.

Αλλά εάν υπάρχουν αρκετοί που τοποθετούν το κομματικό τους συμφέρον πάνω από το εθνικό, και αν μερικοί νομίζουν πως μπορούν να ασεβούν προς την ιστορία του τόπου, δεν θα πρέπει να σιγήσουν οι φωνές της σωφροσύνης και δεν θα πρέπει ν” αφεθεί ο δρόμος ελεύθερος στους δολιοφθορείς της γαλήνης μας και της προόδου των παιδιών μας.

Τώρα η Εκκλησία καλείται να σβήσει τις φωτιές που άναψαν τα πάθη και να επουλώσει τις πληγές που άνοιξαν τα μίση.

Και κοντά της όλοι οι σοβαροί άνθρωποι που βλέπουν μακριά και μπορούν να διακρίνουν τη συμφορά που πλησιάζει.

Ας ακουσθεί, λοιπόν, στεντόρεια η φωνή της Εκκλησίας κηρύττουσα την αποκατάσταση της αγάπης και της συγγνώμης.

Οι πολλοί ίσως κωφεύσουν.

Αυτοί έμαθαν να μετρούν τα πάντα με τον πήχη του εφήμερου κομματικού κέρδους.

Αλλά οι συνετοί θα προσέξουν.

Και θα είναι αρκετοί για να απομονώσουν τους άλλους.

Και για να αποτρέψουν την επερχόμενη θύελλα, όσο είναι καιρός.

agioritikovima.gr

Σάββατο, 2 Ιανουαρίου 2016

Σταχυολογήματα από τη διδασκαλία του Αγ.Σεραφείμ του Σαρώφ



* Όπου ευρίσκεται ο Θεός, εκεί δεν υπάρχει κακό. Όλα όσα απορρέουν από τον Θεόν, έχουν μέσα τους την ειρήνη και οδηγούν τον άνθρωπο προς την αυτοκατάκριση και ταπείνωση.

* «Η πίστις χωρίς των έργων νεκρά εστί» (Ιακώβου 6, 26). Η πραγματική πίστις δεν είναι δυνατόν να υπάρξει χωρίς τα έργα. Όποιος πραγματικά πιστεύει, εκείνος οπωσδήποτε θα πράττει και καλά έργα.

* Όποιος πραγματικά αγαπά τον Θεόν, θεωρεί τον εαυτό του ταξιδιώτη και ξένο στη γη αυτή. Στην επιδίωξή του να ενωθεί με τον Θεόν, με το νου και την καρδιά του διαρκώς ατενίζει μόνον Αυτόν.

* Ο άνθρωπος που θα αποφασίσει να ζήσει την εσωτερική ζωή, πρώτα απ’ όλα πρέπει να έχει τον φόβο του Θεού που είναι και η αρχή της σοφίας.

* Ο νους του προσεκτικού ανθρώπου ομοιάζει με άγρυπνο φύλακα και φρουρό της εσωτερικής Ιερουσαλήμ. Από το ύψος της πνευματικής ζωής βλέπει με το καθαρό του μάτι τα πέριξ και τις εντός της ψυχής του ενάντιες δυνάμεις, σύμφωνα με τα λόγια του Ψαλμωδού: «Και εν τοις εχθροίς μου επείδεν ο οφθαλμός μου» (Ψαλμ. νγ’, 9).

* Ο άνθρωπος με την σάρκα του ομοιάζει με αναμμένο κερί. Το κερί είναι προορισμένο να λιώσει και ο άνθρωπος να πεθάνει. Η ψυχή του όμως είναι αθάνατη, γι’ αυτό και η μέριμνά μας πρέπει να στρέφεται περισσότερο για την ψυχή παρά για το σώμα: «Τι γάρ ωφελείται άνθρωπος, εάν τον κόσμον όλον κερδήση, την δε ψυχήν αυτού ζημιωθή; ή τι δώσει άνθρωπος αντάλλαγμα της ψυχής αυτού» (Ματθ. ιστ’, 26).

* Εάν επιτρέψει ο Κύριος να δοκιμάσει ο άνθρωπος ασθένειες, τότε Εκείνος θα του δώσει και την δύναμη της υπομονής.

* Πρέπει να συνηθίσεις τον νου σου να κολυμβά στον νόμο του Κυρίου, κάτω από την καθοδήγηση του Οποίου να προσαρμόζεις και την ζωήν σου.

* Η ειρήνη της ψυχής αποκτάται διά των θλίψεων. Η Γραφή λέγει: «Διήλθομεν διά πυρός και ύδατος και εξήγαγες ημάς εις αναψυχήν» (Ψαλμ. ξε’, 12).

* Τίποτε δεν συμβάλλει τόσο στην απόκτηση της εσωτερικής ειρήνης, όσο η σιωπή και η συζήτησις με τον εαυτόν μας μάλλον, παρά με τους άλλους.

* Μπορείς, βλέποντας τον ήλιο με τους φυσικούς οφθαλμούς, να μη χαίρεσαι; Μα πόσο μεγαλύτερη χαρά θα νοιώθεις, όταν ο νους σου βλέπει με τους εσωτερικούς οφθαλμούς τον Ήλιο της δικαιοσύνης, τον Χριστόν;

* Για να διατηρήσεις την ψυχική ειρήνη πρέπει να διώχνεις από κοντά σου την αθυμία, να προσπαθείς να έχεις το πνεύμα της χαράς, να αποφεύγεις την κατάκριση των άλλων και να συγκαταβαίνεις στις αδυναμίες του αδελφού σου.

* Όταν ο άνθρωπος προσπαθεί να έχει καρδιά ταπεινή και λογισμό ειρηνικό, τότε όλες οι σκευωρίες του εχθρού μένουν ανενέργητες. Διότι όπου υπάρχει η ειρήνη των λογισμών, εκεί αναπαύεται ο Ίδιος ο Θεός: «Εν ειρήνη ο τόπος Αυτού» (Ψαλμ. οε’, 3).

* Όταν ο άνθρωπος δεχθεί κάτι το θεϊκό μέσα του, η καρδιά του χαίρεται. Όταν αντιθέτως δεχθεί κάτι το διαβολικό τότε συγχύζεται και ταράζεται.

* Όποιος υποφέρει την ασθένεια του με υπομονή και ευγνωμοσύνη προς τον Θεό, στεφανώνεται σαν μάρτυς και αγωνιστής.

* Πρέπει να προσπαθούμε να είμεθα ελεύθεροι από τους ακάθαρτους λογισμούς, ιδιαιτέρως όταν προσευχόμεθα προς τον Θεό. Διότι δεν είναι δυνατόν να συνυπάρχουν η δυσοσμία με την ευωδία.

* Ας αγαπήσουμε την ταπεινοφροσύνη για να δούμε την δόξα του Θεού, διότι όπου στάζει η ταπεινοφροσύνη εκεί αναβλύζει η δόξα του Θεού.
* Χωρίς το φως όλα είναι σκοτεινά και χωρίς την ταπεινοφροσύνη τίποτε δεν υπάρχει μέσα στον άνθρωπο, παρά μόνο ένα σκοτάδι.

* Όπως το κερί αν δεν θερμανθεί και μαλακώσει, δεν μπορεί να δεχθεί επάνω του την σφραγίδα, έτσι και η ψυχή, χωρίς να δοκιμασθεί με τους κόπους και τις ασθένειες δεν μπορεί να λάβει επάνω της την σφραγίδα της αρετής.

* Στους πλησίον μας πρέπει να φερόμεθα με λεπτότητα, χωρίς ούτε με το βλέμμα μας να τους προσβάλλουμε.
* Το πνεύμα του συγχυσμένου και θλιμμένου άνθρωπου φρόντισε να το ενθαρρύνεις με λόγια αγάπης.
* Για την αδικία που σου προξενούν οι άλλοι, όποια κι’ αν είναι αυτή, δεν πρέπει να εκδικείσαι, αλλά αντίθετα να συγχωρείς από τα βάθη της καρδιάς σου εκείνον που σε αδίκησε.
* Δεν πρέπει να τρέφεις στην καρδιά σου μίσος και αντιπάθεια κατά του πλησίον, που σε εχθρεύεται. Αλλά να τον αγαπάς και να του κάνεις όσο μπορείς καλό, ακολουθώντας την εντολή του Χριστού: «Αγαπάτε τους εχθρούς υμών, καλώς ποιείτε τοις μισούσιν υμάς» (Ματθ. ε’, 44).

Πέμπτη, 24 Δεκεμβρίου 2015

1940 Χριστούγεννα στο Βυθό



Το Υποβρύχιο Παπανικολής στην περιοχή Πρέβεζας.

Του Δρ. Χαράλαμπου Γκούβα

Στα τέλη Δεκεμβρίου 1940 το ελληνικό υποβρύχιο «Παπανικολής» εξόρμησε από τη μυστική κρύπτη του στη σπηλιά της Λευκάδας προς το Ιόνιο Πέλαγος, και στις 23 Δεκεμβρίου 1940 πραγματοποίησε κατάληψη εξ εφόδου ενός μικρού Ιταλικού σκάφους, συλλαμβάνοντας αιχμαλώτους όλο το Ιταλικό πλήρωμα. Σημειώνεται ότι οι Ιταλοί αποκαλούσαν το Ιόνιο Πέλαγος και την Πρέβεζα Mare Nostrum (δική μας θάλασσα) και μάλιστα στή βάση Ιταλικών υδροπλάνων στη Μαργαρώνα Πρέβεζας είχαν γράψει με μπογιά στο τείχος του Προμαχώνα MARE NOSTRUM.

Οι Ιταλοί είχαν άγνοια ότι η Ελλάδα διέθετε μάχιμο υποβρύχιο, διότι ο «Παπανικολής» αγοράσθηκε ως εκπαιδευτικό σκάφος και κρυφά μετατράπηκε σε μάχιμο τορπιλοβόλο. Ο επιζών χειριστής σωλήνων τορπιλών του «Παπανικολής» Νικόλαος Τασιάκος 92 ετών (το 1940 ήταν 25 ετών), δήλωσε το 2007 στην εκπομπή της ΕΤ «Τα Χριστούγεννα 1940 του Παπανικολή» ότι «οι αιχμάλωτοι Ιταλοί ναύτες ήταν πανικοβλημένοι, ιδίως όταν μας έριχναν τα Ιταλικά αεροπλάνα βόμβες βυθού και αλάλαζαν συνεχώς Mama Mia, Mandona mia«. O Κυβερνήτης Μίλτων Ιατρίδης ανακρίνοντας τους Ιταλούς αιχμαλώτους «ψάρεψε» μιά πληροφορία βόμβα. Στις 24-12-1940 μιά Ιταλική νηοπομπή θα μετέφερε παράλληλα πρός τα Ελληνικά παράλια πολεμικά εφόδια στην Αυλώνα της Αλβανίας γιά τον Ιταλικό στρατό που πολεμούσε στο Ιταλικό μέτωπο.

Σημειώνεται ότι ο «Παπανικολής» ήταν παλαιάς τεχνολογίας υποβρύχιο γιά την εποχή του και έπρεπε κάθε 10-15 ώρες να αναδύεται γιά να πάρει Οξυγόνο, ενώ μπορούσε να πάει μόλις μέχρι 30-50 μέτρα βάθος. Ο «Παπανικολής» έστησε ενέδρα στα παράλια του Νομού Πρέβεζας και μόλις εμφανίσθηκε η νηοπομπή πραγματοποίησε επίθεση με δέσμη 4 τορπιλών κατά των Ιταλικών πολεμικών και φορτηγών πλοίων. Ολες οι 4 τορπίλες, κατά δήλωση του Νικόλαου Τασιάκου, βρήκαν το στόχο τους και βύθισαν 3 Ιταλικά πλοία. Ενα από αυτά ήταν φορτηγό ανεφοδιασμού, το οποίο καταστράφηκε και με χειρισμούς του κάθησε στα αβαθή ύδατα στη θάλασσα του Καναλίου – Καστροσυκιάς.

Υπολογίζεται ότι οι Ιταλικές δυνάμεις Πρέβεζας περισυνέλεξαν πενήντα Ιταλούς ναύτες νεκρούς. Και ενώ οι Ιταλικές δυνάμεις ετοίμαζαν μεγαλοπρεπή κηδεία γιά τους πεσόντες, νεαροί Πρεβεζάνοι βρήκαν την ευκαιρία και προέβησαν σε λεηλασία (πλιάτσικο) στο φορτηγό πλοίο από όπου περισυνέλεξαν σημαντικά είδη όπως τρόφιμα, φάρμακα Aterbine, καλάϊ, κλπ. Μερικοί από αυτούς έγιναν πλούσιοι από το πλιάτσικο αυτό. Η κηδεία των Ιταλών νεκρών έγινε τελικά υπό καταρρακτώδη βροχή στον Άγιο Χαράλαμπο, παρά την οργάνωση με Φιλαρμονικές και αγήματα των Ιταλών δεν είχε το επικοινωνιακό αποτέλεσμα που επεδίωκαν οι Μουσολινικοί. Οι Πρεβεζάνοι απέδωσαν το γεγονός σε «θαύμα του Αγίου Χαραλάμπους».

Στο μεταξύ το «Παπανικολής» έγινε στόχος ανελέητων βομβαρδισμών από αέρος και θαλάσσης και σταδιακά επέστρεψε στό ναύσταθμο Πατρών και μετά Αθηνών, όπου έτυχε μεγαλειώδους υποδοχής. Οπως λέει ο Νικόλαος Τασιάκος «το φαιδρό είναι ότι τα Ιταλικά ΜΜΕ στα πλαίσια της προπαγάνδας, μετά από 3 μέρες μετέδωσαν ψευδώς ότι το υποβρύχιο «Παπανικολής» εβυθίσθη, ενώ οι ναύτες του έπιναν καφέ στόν Πειραιά και γελούσαν!!!» Τα βασικά γεγονότα δράσης της Παπανικολής αναπαριστώνται γλαφυρά στήν κινηματογραφική ταινία «ΥΠΟΒΡΥΧΙΟ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ» με πρωταγωνιστή τον Κώστα Καζάκο. Μπορείτε να τη δείτε στο You Tube.

Ο Νικόλαος Τασιάκος έλαβε τον Πολεμικό Σταυρό Γ Τάξεως. Σήμερα ο πυργίσκος του ιστορικού υποβρυχίου «Παπανικολής» εκτίθεται στό προαύλιο του Εθνικού Ναυτικού Μουσείου Πειραιώς.

mylefkada.gr

Τετάρτη, 23 Δεκεμβρίου 2015

Ἡ ἐλπίδα καὶ ἡ ἐμπιστοσύνη στὸν Θεό.



Εἶναι πολὺ ἀναγκαῖο σε αὐτὸν τὸν πόλεμο, τὸ νὰ μὴν ἐμπιστευώμαστε τὸν ἑαυτόν μας, ὅπως εἴπαμε· παρόλα αὐτά, ἐὰν ἀπελπισθοῦμε μόνο, δηλαδή, ἐὰν ἀποβάλουμε, μόνον κάθε πεποίθησι τοῦ ἑαυτοῦ μας, βέβαια, ἢ τραποῦμε σὲ φυγή, ἢ θὰ νικηθοῦμε, καὶ θὰ κυριευθοῦμε ἀπὸ τοὺς ἐχθρούς. 
Γι ̓ αὐτό, κοντὰ στὴ ὁλοκληρωτικὴ ἀπάρνησι τοῦ ἑαυτοῦ μας, χρειάζεται ἀκόμη καὶ ἡ πλήρης ἐλπίδα καὶ ἐμπιστοσύνη στὸ Θεό, ἐλπίζοντας δηλαδὴ ἀπὸ αὐτὸν μόνο κάθε καλὸν καὶ κάθε βοήθεια καὶ νίκη. 
Γιατὶ, καθὼς ἀπὸ τὸν ἑαυτό μας, ὅπου εἴμαστε τὸ τίποτα, τίποτα ἄλλο δὲν περιμένουμε, παρὰ γκρεμίσματα καὶ πτώσεις, γιὰ τὰ ὁποῖα καὶ πρέπει νὰ μὴν ἔχουμε ἐμπιστοσύνη στὸν ἑαυτό μας τελείως, κατὰ αὐτὸ τὸν τρόπο θὰ ἀπολαύσουμε ὁπωσδήποτε ἀπὸ τὸν Θεὸν κάθε νίκη, ἀμέσως μόλις ὁπλίσουμε τὴν καρδιά μας μὲ μίαν ζωντανὴ ἐλπίδα σὲ αὐτόν, ὅτι θὰ λάβουμε τὴν βοήθειά του σύμφωνα μὲ ἐκεῖνο τὸ ψαλμικὸ «σ ̓ αὐτὸν ἔλπισε ἡ καρδιά μου καὶ βοηθήθηκα» (Ψαλμ. 27,9). 

Αὐτὴν τὴν ἐλπίδα, μαζὶ καὶ βοήθεια, μποροῦμε νὰ πετύχουμε γιὰ τέσσερις λόγους:

α) Γιατὶ τὴν ζητᾶμε ἀπὸ ἕνα Θεό, ὁ ὁποῖος μὲ τὸ νὰ εἶναι Παντοδύναμος, ὅ,τι θέλει μπορεῖ νὰ τὸ κάνῃ καὶ στὴ συνέχεια μπορεῖ νὰ βοηθήσῃ καὶ μᾶς. 

β) Γιατὶ, τὴν ζητᾶμε ἀπὸ ἕνα Θεὸ ὁ ὁποῖος, ὄντας ἄπειρα σοφός, ὅλα, τὰ πάντα γνωρίζει μὲ πλήρη τελειότητα, καὶ ἑπομένως γνωρίζει ὅλο ἐκεῖνο ποὺ ταιριάζει στὴ σωτηρία μας. 

γ) Γιατὶ ζητᾶμε αὐτὴ τὴν βοήθεια, ἀπὸ ἕνα Θεό, ὁ ὁποῖος, γιὰ νὰ εἶναι ἀτέλειωτα ἀγαθός, μὲ μία ἀγάπη καὶ θέλησι ποὺ δὲν περιγράφεται, εἶναι πάντα ἕτοιμος γιὰ νὰ δώσῃ ἀπὸ ὥρα σὲ ὥρα, καὶ ἀπὸ στιγμὴ σὲ στιγμή, ὅλη τὴ βοήθεια ποὺ μᾶς χρειάζεται, γιὰ τὴν πνευματικὴ καὶ ὁλοκληρωτικὴ νίκη τοῦ ἑαυτοῦ μας, ἀμέσως ὅταν τρέξουμε στὴν ἀγκαλιά του μὲ σταθερὴ ἐλπίδα. 

Καὶ πῶς εἶναι δυνατόν, ὁ καλὸς ἐκεῖνος Ποιμένας μας, ποὺ ἔτρεχε τριαντατρία χρόνια ἀναζητώντας τὸ χαμένο πρόβατο, μὲ τόσο δυνατὲς φωνές, ποὺ βράχνιασε ὁ λάρυγκας, ποὺ περπάτησε δρόμο τόσο κοπιαστικὸ καὶ ἀκανθώδη, ποὺ ἔχυσε ὅλο του τὸ αἷμα καὶ ἔδωσε τὴ ζωή, πῶς εἶναι δυνατόν, λέω, τώρα ποὺ αὐτὸ τὸ πρόβατο ἀκολουθεῖ πίσω του, καὶ μὲ ἐπιθυμία φωνάζει, καὶ τὸν παρακαλεῖ, νὰ μὴ γυρίσῃ σὲ αὐτὸ τοὺς ὀφθαλμούς του; πῶς μπορεῖ νὰ μὴν τὸ ἀκούσῃ; καὶ νὰ μὴν τὸ βάλη στοὺς θείους του ὥμους, κάνοντας γιορτὴ μὲ ὅλους τοὺς Ἀγγέλους τοῦ οὐρανοῦ; καὶ ἂν ὁ Θεός μας δὲν παύει ἀπὸ τὸ νὰ γυρεύῃ μὲ μεγάλη ἐπιμέλεια καὶ ἀγάπη, νὰ βρῇ κατὰ τὴν εὐαγγελικὴ παραβολή, τὴ χαμένη δραχμή, τὸν τυφλὸ καὶ κωφὸ ἁμαρτωλό, πῶς γίνεται τώρα νὰ ἐγκαταλείψη αὐτόν, ποὺ σὰν χαμένο πρόβατο, φωνάζει καὶ καλεῖ τὸν δικό του Ποιμένα; καὶ ποιὸς θὰ πιστέψη ποτέ, πὼς ὁ Θεός, ποὺ χτυπάει πάντα τὴν καρδιὰ τοῦ ἀνθρώπου, ἐπιθυμώντας νὰ μπῆ μέσα καὶ νὰ δειπνήσῃ, σύμφωνα μὲ τὴν ἱερὴ Ἀποκάλυψι (12), δίνοντας σὲ αὐτὸν τὰ χαρίσματά του, ὅτι, ὅταν τοῦ ἀνοίγῃ τὴν καρδιὰ ὁ ἄνθρωπος καὶ τὸν προσκαλῇ, αὐτὸς θὰ ἔπρεπε νὰ κάνῃ μὲ τὴν θέλησί του τὸν κωφὸ καὶ νὰ μὴ θέλῃ νὰ μπῆ; 

Ὁ δ ̓ τρόπος γιὰ ν ̓ ἀπόκτηση κάποιος αὐτὴν τὴν στὸ Θεὸν ἐλπίδα καὶ βοήθεια, εἶναι τὸ νὰ τρέξη μὲ τὴν μνήμη του στὴν ἀλήθεια τῶν θείων Γραφῶν, οἱ ὁποῖες, σὲ τόσα μέρη ἂς δείχνουν φανερά, ὅτι δὲν ἔμεινε ποτὲ ντροπιασμένος καὶ ἀβοήθητος, ὅποιος ἔλπισε στὸν Θεό. 
«Κοιτάξτε τὶς ἀρχαῖες γενεὲς καὶ στοχασθῆτε· ποιὸς ἐμπιστεύθηκε στὸν Κύριο καὶ καταντροπιάσθηκε;» (Σειρὰχ 2,9) (13). 
Μὲ τὰ τέσσαρα λοιπὸν αὐτὰ ὅπλα ὁπλίσου, ἀδελφέ μου. Καὶ ἄρχισε τὸ ἔργο, καὶ πολέμησε γιὰ νὰ νικήσῃς· καὶ βέβαια ἀπὸ αὐτὰ θὰ ἀποκτήσῃς, ὄχι μόνον τὴν ὁλοκληρωτικὴ ἐλπίδα στὸν Θεό, ἀλλὰ καὶ τὴν ὁλοκληρωτικὴ ἀπελπισία στὸν ἑαυτό σου, γιὰ τὴν ὁποία δὲν παραλείπω νὰ σοῦ ὑπενθυμίσω καὶ σὲ αὐτὸ τὸ κεφάλαιο, ὅτι ἔχεις πολλὴ ἀνάγκη ἀπὸ τὴν γνῶσι της· ἐπειδή, στὸν ἄνθρωπο εἶναι τόσον πολὺ προσκολλημένη ἡ ἐμπιστοσύνη στὸν ἑαυτό του, ὅτι εἶναι κατὰ κάποιον τρόπο κάτι καὶ τόσο λεπτή, ποὺ σχεδὸν πάντα ζῇ κρυφὰ μέσα στὴν καρδιά μας, καὶ μᾶς φαίνεται πὼς δὲν ἔχομε ἐμπιστοσύνη στὸν ἑαυτό μας καὶ ἔχομε ἐλπίδα στὸ Θεό. 
Ὁπότε, γιὰ νὰ φεύγῃς ἐσύ, ὅσο μπορεῖς, αὐτὴ τὴν μάταιη ὑπόληψι, καὶ νὰ ἐργάζεσαι μὲ τὴν ἔλλειψι ἐπιστοσύνης στὸν ἑαυτό σου καὶ μὲ τὴν ἐλπίδα στὸ Θεό, εἶναι ἀνάγκη νὰ προπορεύεται ἡ σκέψις τῆς ἀδυναμίας σου, πιὸ πρὶν ἀπὸ τὴν σκέψη τῆς παντοδυναμίας τοῦ Θεοῦ, καὶ πάλι αὐτὲς οἱ δυὸ μαζὶ νὰ προπορεύωνται πρὶν ἀπὸ κάθε μας πρᾶξι. 

ΟΣΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ απο το βιβλίο "ΑΟΡΑΤΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ"
 
Ἀπόδοση στὴ νέα Ἑλληνική: Ἱερομόναχος Βενέδικτος
Ἔκδοση Συνοδείας Σπυρίδωνος Ἱερομονάχου, Νέα Σκήτη, Ἅγιον Ὄρος 

Η προσευχή δεν είναι συνταγή για καλιτσούνια ή μουστοκούλουρα




Η προσευχή δεν είναι συνταγή για καλιτσούνια ή μουστοκούλουρα, ώστε να πρέπει να την εκτελέσεις τέλεια και προσεκτικά για να πετύχει. Καταρχήν δεν προσεύχομαι για να πετύχω, μα για να κοινωνήσω με τον Θεό μου, με ένα κομμάτι του εαυτού μου, που δεν έχω ενεργοποιήσει και δεν ξέρω ότι διαθέτω.

Όταν λοιπόν ακούω ότι, πρέπει να προσεύχεσαι έτσι, τόσες φορές επί τόσες μέρες, με αυτό τον τρόπο και αυτή την ώρα, και το αποτέλεσμα θα είναι σίγουρο, αυτό που ζητάς θα γίνει, όχι γιατί ο Θεός γνωρίζει και θέλει, μα γιατί εκτέλεσες σωστά την συνταγή ως άλλος πνευματικός σεφ, τότε πραγματικά ναι, τρελαίνομαι…

Είναι δυνατόν η προσευχή, που είναι μια από τις ανώτερες μορφές εσωτερικής έκφρασης και δημιουργίας, ανώτερη μορφή τέχνης, ως έλεγε ο Γέροντας Σωφρόνιος του Έσσεξ «η προσευχή είναι ατελεύτητος δημιουργία, και ανωτέρα πάσης τέχνης ή επιστήμη..», εμπειρική σχέση με τον Θεό, να μετατρέπεται σε γυμναστικές επιδείξεις, χημικές ενώσεις, και συνταγογραφούμενες ευκαιρίες;
Δεν προσεύχομαι καλά και κακά, σωστά και λάθος, δεν ρωτάω ακούστηκε η προσευχή μου; τώρα θα γίνει αυτό που ζήτησα; Πόσο ακόμη να προσευχηθώ για να επιτευχθεί ο στόχος μου; Τώρα έπιασε η προσευχή που είπα; Έχει δύναμη με τον τρόπο που την έκανα;
Όλες αυτές οι ερωτήσεις και αγωνιώδης απορίες, είναι σεβαστές αλλά πολύ μακριά από αυτό που είναι η προσευχή.

Στην προσευχή καλλιεργούμε μια σχέση. Ενωνόμαστε με τον μυστήριο ζώντος Θεού. Κοινωνούμε την αδυναμία μας και την αστοχία μας, με την πληρότητα Εκείνου. Ομολογούμε την ανεπάρκεια μας, και ζητάμε την αγάπη Του να αγκαλιάσει την αδύναμη φύση μας. Τον πόνο, τους καημούς και τα βάσανα μας, τα κάνουμε αιτία κουβέντας και κοινωνίας με τον Πατέρα μας.

Λέει ο Γέροντας Σωφρόνιος, «Να παρασταθεί κάποιος ενώπιον του Θεού δεν σημαίνει καθόλου να «σταθεί μπροστά στις εικόνες», αλλά να Τον αισθανθεί στο βάθος της συνειδήσεώς του ως Εκείνον που γεμίζει με την παρουσία Του τα πάντα. 
Να Τον ζήσει ως την αληθινή Πρωταρχική Πραγματικότητα από την οποία προέρχεται ο κόσμος στην τάξη της κατώτερης, δεύτερης δημιουργημένης κτιστής πραγματικότητος. Γι’ αυτό μπορεί να είναι κατάλληλη η κάθε στάση στην οποία βρίσκεται το σώμα: είτε κατακλίνεται, είτε βαδίζει, είτε κάθεται, είτε στέκεται και τα παρόμοια. 
Αν ο νους και η καρδιά σου δοκιμάζουν προσευχητική διάθεση κατά την ανάγνωση της Αγίας Γραφής, τότε μένε σε αυτήν όσο δεν διακόπτεται η προσευχητική αυτή διάθεση. 
Ο κανόνας είναι ο εξής: Κάθε λόγος, κάθε θέση του σώματος, στα οποία ο νους και η καρδιά ενώνονται σε μια ζωή της μνήμης του Θεού, δεν πρέπει να αλλάζει, ωσότου εξαντληθεί ο νους ή η καρδιά ή το σώμα..»

Τρίτη, 22 Δεκεμβρίου 2015

Η FRONTEX Τα βρόντηξε λόγω.... διακοπών ...


 10.000 λάθρο σε Λέσβο και Χίο σε 48 ώρες και οι της Frontex φεύγουν λόγω… Χριστουγέννων!

Χθες και σήμερα στη Λέσβο έφτασαν περί τα 8.000 άτομα.
Στο σύνολο τους πέρασαν στο νησί χωρίς οι τουρκικές αρχές να τους εμποδίσουν στο παραμικρό.
Μέχρι στιγμής από το κέντρο καταγραφής και πιστοποίησης χθες και σήμερα καταγράφηκαν περί τα 5.000 άτομα.
Περίπου 3.000 παραμένουν στα κτήματα γύρω από το κέντρο, ενώ εκατοντάδες βρίσκονται στους χώρους υποδοχής στη βόρεια Λέσβο, σε καταυλισμούς που διαχειρίζονται η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες, οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα και η Διεθνής Επιτροπή Διάσωσης (IRC).
Εδώ ας σημειωθεί ότι η κατάσταση στους χώρους καταγραφής και πιστοποίησης στη Μόρια είναι πολύ δύσκολη, αφού το προσωπικό της Frontex που βοηθά τις ελληνικές αρχές στο έργο τους από το πρωί, αναχωρεί από τη Λέσβο λόγω Χριστουγέννων.
Όπως έγινε γνωστό σήμερα αναχώρησε το 60% των στελεχών της Frontex από το τμήμα αποτυπωμάτων και το ίδιο θα γίνει από άλλα τμήματα τις επόμενες μέρες.
Ανάλογη είναι η κατάσταση και στη Χίο, όπου το τελευταίο 24ωρο ξεπέρασαν τους 2.000 οι μετανάστες και πρόσφυγες που έφθασαν στο νησί.

GREEK NATIONAL PRIDE

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Πληροφορίες

Η Φωτό Μου
Ειμαι Ελληνας κ ειμαι περηφανος για αυτο!!! οσο κ αν καποιοι προσπαθουν να μειωσουν την αξια,την ιστορια,την προσφορα της χωρας μας στον πολιτισμο κ στην δημοκρατια,οπως κ το αισθημα της περηφανειας να εισαι κ να αισθανεσαι Ελληνας κ το μεγαλειο της χωρας μου,το αιμα που κυλαει στις φλεβες μας θα ειναι παντα ατοφιο Ελληνικο !! δεν ανεχομαι παντος ειδους αδικια κ εκμεταλευση κ δεν θα παψω ποτε να υποστηριζω τα πιστευω μου! "Πατρις-Θρησκεια-Οικογενεια" "Μολων Λαβε" "Εσω Ετοιμος"" "αγαπα τον πλησιον σου σαν τον εαυτο σου"" "σεβασου τους αδυναμους" "να εισαι δικαιος κ ειλικρινης" !! Ειμαι κατα της "ανωνυμης" κ "απροσωπης" ενημερωσης κ αρχη μου το "αν εχεις να πεις κατι,πες το με το ονομα σου" αλλιως μην το λες καθολου...ειναι ντροπη να "κρινουμε,κατακρινουμε,καταδικαζουμε" πισω απο την "ασφαλεια" της ανωνυμιας που μας παρεχει το ιντερνετ... το θεωρω ανανδρο κ υπουλο!