"Γιατί είμαι ακόμη εδώ"? Τι έλεγε ο Άγιος Παΐσιος

Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης εξηγούσε ότι ο Θεός μάς κρατάει ακόμα στη ζωή για έναν και μοναδικό σκοπό: να μας δώσει χρόνο για μετάνοια και πνευματική προετοιμασία ώστε να κερδίσουμε την αιώνια ζωή.

Σύμφωνα με τις διδαχές του, η επίγεια ζωή δεν έχει σκοπό την καλοπέραση, αλλά αποτελεί την περίοδο όπου «δίνουμε εξετάσεις» για να πάρουμε το «διαβατήριο» για τον Παράδεισο.

Ο Άγιος Παΐσιος ανέλυε την απορία αυτή εστιάζοντας στα εξής σημεία:

 Ο Θεός, επειδή είναι φύσει αγαθός, περιμένει υπομονετικά τη διορθωτική μας πορεία. Αν βλέπει ότι κάποιος δεν είναι έτοιμος, του χαρίζει χρόνο για να μετανοήσει και να μην χαθεί η ψυχή του.

 Ο Θεός παίρνει τον κάθε άνθρωπο στην καλύτερη δυνατή πνευματική του φάση. Αν ζούμε ακόμα, σημαίνει ότι δεν έχουμε φτάσει στο μέγιστο πνευματικό σημείο που μπορούμε να επιτύχουμε ή ότι η ψυχή μας χρειάζεται περαιτέρω δοκιμασίες και καθαρισμό.

 Η επίγεια ζωή είναι ένας στίβος πνευματικού αγώνα. Ο Θεός μάς αφήνει εδώ για να αποδείξουμε το «φιλότιμό» μας, δηλαδή την έμπρακτη διάθεσή μας να μην Τον λυπήσουμε.

 Πολλές φορές η παράταση της ζωής ενός ανθρώπου εξυπηρετεί τη σωτηρία ή την πνευματική στήριξη των γύρω του (π.χ. της οικογένειας, των παιδιών ή του πλησίον).

«Αυτή η ζωή δεν είναι για να καλοπεράσουμε. Χρησιμεύει για να δίνουμε εξετάσεις προκειμένου να περάσουμε στην άλλη ζωή... Το παν είναι να συλλάβει ο άνθρωπος αυτό το βαθύτερο νόημα της ζωής» — Άγιος Παΐσιος.

 

Οι διδαχές του Αγίου Παϊσίου για τη διαχείριση των δοκιμασιών, των ασθενειών και τον θάνατο προσφέρουν βαθιά πνευματική παρηγοριά και ανατρέπουν τον κοσμικό τρόπο σκέψης.

  1. Η Διαχείριση των Δοκιμασιών και των Ασθενειών

Ο Άγιος Παΐσιος έπασχε ο ίδιος από καρκίνο στα τελευταία στάδια της ζωής του και υπέφερε από έντονους πόνους. Ωστόσο, αντιμετώπιζε την ασθένεια ως «δώρο» και «προκαταβολή» της βασιλείας των Ουρανών.

 Έλεγε χαρακτηριστικά ότι οι ασθένειες τον βοήθησαν στην πνευματική του ζωή περισσότερο από όσο όλη η ασκητική του άσκηση.

Η Στάση «Εσύ τη Δουλειά σου κι Εγώ τη Δική μου»: Όταν πονούσε, απευθυνόταν στην αρρώστια του λέγοντας: 

«Εσύ κάνε τη δουλειά σου (να τρως το σώμα) κι εγώ θα κάνω τη δική μου (να προσεύχομαι)».

 Ονόμαζε τον καρκίνο «αγία ασθένεια» γιατί, σε αντίθεση με έναν αιφνίδιο θάνατο, δίνει στον άνθρωπο τον απαραίτητο χρόνο να συνειδητοποιήσει την αιωνιότητα, να εξομολογηθεί και να προετοιμάσει την ψυχή του.

 Για τον Άγιο, η πραγματική πνευματική πρόοδος έρχεται όταν ο άνθρωπος καταφέρει να εκμηδενίσει το δικό του θέλημα και να εμπιστευτεί απόλυτα το σχέδιο του Θεού.

2. Τι Έλεγε για τον Θάνατο

 Για τον Άγιο Παΐσιο, ο θάνατος δεν είναι το τέλος, αλλά μια απλή μετάβαση. Παρομοίαζε τον θάνατο με το να φεύγει ένας δικός μας άνθρωπος για λίγα χρόνια στο εξωτερικό. Στενοχωριόμαστε που θα μας λείψει, αλλά ξέρουμε ότι θα τον ξαναδούμε.

 Έλεγε ότι αν ο άνθρωπος έχει έστω και μια ελάχιστη, ειλικρινή διάθεση («φιλότιμο») να μην πληγώσει τον Θεό, ο Θεός θα βρει την κατάλληλη στιγμή να τον πάρει σε ώρα μετάνοιας και θα τον... «σπρώξει σκανδαλωδώς» στον Παράδεισο

 Πίστευε ότι όσοι φοβούνται υπερβολικά τον θάνατο, αγαπούν με εγωισμό,τη μάταιη επίγεια ζωή. Αυτό τους οδηγεί σε μια διαρκή πνευματική νέκρα και δειλία, φοβούμενοι ακόμη και τα μικρόβια. Αντίθετα, η αγάπη και η αυτοθυσία γεννούν παλληκαριά απέναντι στο τέλος.

3. Πνευματικές Συμβουλές για την Καθημερινότητα

Το «Δοξασίτω ο Θεός»: Τόνιζε ότι η φράση αυτή δεν πρέπει να λείπει ποτέ από τα χείλη του πιστού, ακόμη και στις μεγαλύτερες δυσκολίες. 

 «Να ζείτε απλά και χωρίς πολλές σκέψεις, σαν το μικρό παιδί με τον πατέρα του».

 Η υπερβολική κοσμική λογική, κατά τον Άγιο, εμποδίζει τη Χάρη του Θεού και τα θαύματα. 

 Το Άγχος Είναι του Διαβόλου: Δίδασκε ότι όπου υπάρχει ταραχή, άγχος και απόγνωση, εκεί εργάζεται το πονηρό πνεύμα. Η πνευματική ζωή πρέπει να χαρακτηρίζεται από ειρήνη, εσωτερική ηρεμία και πραότητα.

Ο Άγιος Παΐσιος θεωρούσε το άγχος και τη στενοχώρια ως τις μεγαλύτερες ασθένειες της σύγχρονης εποχής. Έλεγε χαρακτηριστικά ότι το άγχος είναι «δουλειά του διαβόλου», ο οποίος προσπαθεί να κλέψει την ειρήνη από την καρδιά του ανθρώπου για να τον απογοητεύσει.

 

Οι βασικές του συμβουλές για την αντιμετώπιση του άγχους στην καθημερινότητα συνοψίζονται στα εξής σημεία:

 1. Η «Ανάθεση» των Προβλημάτων στον Θεό με Απόλυτη Εμπιστοσύνη:

 Ο Άγιος έλεγε ότι το άγχος γεννιέται όταν ο άνθρωπος προσπαθεί να λύσει τα πάντα με τη δική του, περιορισμένη λογική.

Η Λύση: Μόλις εμφανιστεί ένα πρόβλημα, ο πιστός πρέπει να κάνει αυτό που περνάει από το χέρι του και μετά να το «αναθέσει» στον Θεό με προσευχή. «Ρίξε το βάρος σου στον Χριστό και Εκείνος θα το κουβαλήσει», έλεγε.

 2. Η Απλοποίηση της Ζωής Η Παγίδα των Πολλών Αναγκών: 

 Πίστευε ότι οι άνθρωποι αγχώνονται επειδή γεμίζουν τη ζωή τους με περιττά πράγματα και τεχνητές ανάγκες. Κυνηγούν την πολυτέλεια και μετά τρέχουν να πληρώσουν τα χρέη.

Απλοποιήστε τη ζωή σας. Όσο πιο λίγα πράγματα χρειάζεται κανείς, τόσο λιγότερο άγχος έχει. Η απλότητα φέρνει ελευθερία και εσωτερική γαλήνη.

 3. Η δύναμη του «Καλού Λογισμού» Η Θετική Σκέψη:

Ο Άγιος Παΐσιος τόνιζε ότι τα πάντα εξαρτώνται από τον τρόπο που βλέπουμε τα πράγματα. Ονόμαζε τους θετικούς πνευματικούς συλλογισμούς «καλούς λογισμούς».

 Ακόμη και σε μια αναποδιά, πρέπει να ψάχνουμε να βρούμε την καλή πλευρά. Αν βλέπουμε τα πάντα αρνητικά (με «πονηρούς λογισμούς»), μετατρέπουμε τη ζωή μας σε κόλαση, ακόμη κι αν έχουμε όλα τα αγαθά του κόσμου.

 4. Ζήστε στο «Σήμερα», Η Παγίδα του Μέλλοντος:  Το άγχος τρέφεται από την αβεβαιότητα του μέλλοντος και τις υποθέσεις («τι θα γίνει αν...»).

 "Ο Θεός δίνει τη Χάρη Του για να αντιμετωπίσουμε τις δυσκολίες της σημερινής ημέρας, όχι του επόμενου μήνα ή του επόμενου έτους. Όταν αγχωνόμαστε για το μέλλον, προσπαθούμε να σηκώσουμε ένα βάρος χωρίς τη βοήθεια της Θείας Χάρης, γι' αυτό και λυγίζουμε. Όποιος εμπιστεύεται τον εαυτό του στον Θεό, δεν αγωνιά για τίποτα. Όταν βλέπεις άνθρωπο να έχει άγχος, να ξέρεις ότι δεν έχει εμπιστευτεί τη ζωή του στον Θεό» — Άγιος Παΐσιος.